tandem-paradigma-sprong

De inspiratie voor de Oblique Technique landde gisterenmiddag 'pardoes' exact op de middenstip van mijn bewuste bewustzijn.

Ik moest er enorm om lachen, hoe het ging en wat het was:
de suggestie om een tandem-paradigma-sprong te maken.

Nou houd ik me graag aan de richtlijn dat ik een oblique technique zelf eerst wel actief uitprobeer.
Als ik zelf niet tevreden erover ben over hoe het werkt, dan ga ik het een ander natuurlijk niet aanraden om te gebruiken.

En dus vroeg ik om zelf in de komende uren een tandem-paradigma-sprong met het hoogste bewustzijn te maken en de oneness dynamiek te ervaren.

Eerlijk gezegd verwachtte ik opgepikt te worden in mijn (half-)slaap bij het wakker worden om meteen meegevoerd te worden naar hogere sferen en fraaie inzichten.

Geen spoor van een tandem-sprong.
Ik lag mopperend volstrekt ambivalent en nauwelijks ontspannen te wezen.
Stoeiend stortte ik me in gedachten op de eerste taak die me kennelijk die ochtend te doen stond.. een  e-mail componeren. Lastig, omdat hij zich niet eenvoudig liet uitlijnen op 'mijn beste eer en geweten'.
Er zongen nogal veel aspecten een deuntje mee en die trokken me echt allerlei kanten op, met evenveel recht van spreken en op uitgebreid gehoord te mogen worden.

Na een uur rondjes mentaal rennen achter al die aspecten aan (noem het warming-up.....ha, ha) konden alle aspecten zich verenigen achter het woord 'wholeheartedness', als spilpunt, startpunt van de te componeren e-mail... de naam van de 'runway' waarop ik onder de 'juiste condities' van start zou gaan met de taak.

Ik had buiten dat ik kennelijk de 'grondtoon' en hoofdrichting voor de start te pakken had, werkelijk geen idee (!) wat ik zou schrijven in de e-mail.

Maar, ik kon ontspannen, op de gekozen/voorgestelde grondtoon voor het stuk en nam aan mijn (computer) 'klavier' (toetsenbord) plaats.

En daar werd ik 'opgetild' door het Hoogste Bewustzijn om in Oneness paradigma dynamiek naar 'hogere sferen te gaan'... de hoogste zelfs, zoals ik had verzocht bij het doen van de aanvraag .....(alleen herkende ik dat pas later, met een grote glimlach toen ik op het hoogste punt zicht had.)

De e-mail componeerde zichzelf, met allerlei elementen die als vanzelf naar voren kwamen.
Er was opeens de impuls, om een youtube video bij te sluiten.
Die video maakt in een paar minuten iets heel inzichtelijk (en hoorbaar/ervaarbaar), over verschillende cultuur-gestuurde afstemmings'systemen' , hoe er met 'valsheid' in wordt omgegaan. Dat het mogelijk is voor een alternatief systeem te kiezen, waarin ordeningsmechanismen die je in de natuur aantreft worden toegepast.

Na het versturen van de e-mail gaf ik gehoor aan de impuls om de video nog eens rustig in zijn geheel te bekijken.

Onmiddellijk na afloop, was er een weten.....de volgende nuttige stap in mijn dag, hier, nu,  is om de bedenker van deze Divine9 stemming nu meteen een e-mailtje te sturen over het plan wat zich voor mijn geestesoog heeft ontvouwt. Het plan wat ik donderdag op dit blog heb gepubliceerd.
Want, wat hij uitgewerkt heeft en hoe, is typisch zo'n voorbeeld van (sjamaanengeneering) technieken die in het expertisecentrum zouden passen. Hij zou dat voor zich kunnen zien en de onderliggende oneness-paradigma dynamiek van het hele plan kunnen doorzien ( op basis van zijn eigen ervaring en afstemming op alles-wat-is).

Fluitend, heel ontspannen, met heel veel 'zin' componeerde ik die e-mail.

Toen ik daarmee klaar was, vroeg ik me af wat ik nou met die tandem-sprong oblique technique aan moest.

Kon ik die wel naar mijn beste eer en geweten publiceren?

Ik schoot vol in de lach toen ik eens goed waarnam wat er zojuist allemaal was voorgevallen.

In hoeveel 'hogere sferen' had ik gedacht of gehoopt terecht te zullen komen, soepel opgetild en meegevoerd door de oneness dynamiek in full swing, en weer zachtjes op beide pootjes neergezet?

Dit waren toch letterlijk en figuurlijk, innerlijk en buitenwereldlijk, de hoogste sferen van 'the Divine', die je'on the fly' in-formeert, zichtbaar, hoorbaar en voelbaar, met een opeenvolging van soepele wendingen en samenwerkende aspecten van 'zelf' die elk in een uit zichzelf ontstaande logische volgorde spontaan naar voren komen om hun kennis te delen?

Tja.. en dan weet ik dus weer meteen wat me verder vandaag te doen staat.

Niet alleen de oblique technique in het volle vertrouwen dat het echt werkt publiceren, (he, in de afgelopen uren zelf weer ervaren) maar dit keer ook (weer) een achtergrondverhaal erbij.

(-:

P.S.

De synchroniciteit met hoe pianovirtuoos Jan Vayne (demonstratie ervan in het filmpjes) 'on the fly' ogenschijnlijk geheel ontspannen, harmonieuze composities uit zijn mouw schudt en naadloos aan elkaar breit via het maken van allerlei onverwachte wendingen, nadat hij slechts een grondtoon en 'stijl' heeft bepaald, is me ook opgevallen......

wijsheid

Hoe verhoud jij je 

tot signalen uit het hoogste bewustzijn 

in jouw wereld?

Dit is een (onconventionele) uitnodiging om je (hier-en-nu)  in voldoende mate in die vraag te verdiepen;

geheel in je eigen belang EN dat van de Nederlandse samenleving als geheel.

Welkom in de wereld van de subtiele (en niet zo subtiele) signalen die dagelijks afgegeven worden in de periferie van het (collectieve) bewustzijn.

---

Sommige signalen en suggesties....
(afgegeven door mensen die echt ook om jouw welzijn en persoonlijke ontwikkeling geven)

• compleet gemist, slecht begrepen, volstrekt genegeerd of 
• te weinig moeite in gestoken, (want als 'waarschijnlijk onbelangrijk' of ' niet passend' beoordeeld)

..... leiden tot vrij natuurlijke consequenties als ze toch van (veel) groter belang zijn dan op het eerste gezicht verondersteld werd.
(En/of als het ietwat verouderde gehanteerde  'model' dringend aan een update toe is)

Logische gevolgen, voor jou en je geliefden, waar de meeste mensen wel heel erg veel fantasie voor nodig hebben om die 'begerenswaardig' te noemen.

Dat is 'in het klein' zo, bij jouw thuis, bij jou op het werk, bij jou in de buurt
Dat is 'in het groot' zo, bij ons in de samenleving (en ook op wereldschaal).

---

Slechts een grote minderheid van alle belangrijke signalen wordt verbaal afgegeven.
Niet alle relevante verbanden worden ten alle tijde expliciet uitgelegd.

Bekijk eens rustig, met voldoende aandacht het volgende materiaal, bij voorkeur in de voorgestelde volgorde.

MATERIAAL 'FRANK VAN DE GOOT'

Frank van de Goot in RTL Late Night:

(10 minuten)

Frank van de Goot in 'Talent Autisme'

(8 minuten)

(Dreamschool ' forensische pathologie')

(Doden Liegen Niet)

(-:

Zijnsinformatie

Het is even geleden dat ik op dit deel van het blog wat opschreef.

Vandaag voel ik de impuls om iets te delen.

Deze week mocht ik een bijzondere ervaring opdoen die me enorm inspireerde.
Ik mocht audio-opnamen beluisteren in een setting waarbij er veel meer zogenoemde zijnsinformatie (ordeningsinformatie/ structuurinformatie) doorkwam. En spreken met iemand die er de lol van inziet daar er heel ver in te gaan om dat proces bewust op te schonen, zodat zoveel mogelijk zijnsinformatie van de zender, zoals het werkelijk is,  door kan komen bij de ontvanger.
Als de zelfbenoemde Brian Eno van de menselijke samenspelontwikkeling, ben ik sindsdien aan het spelen met de mogelijkheden van het toepassen van de technieken die ik daar gedemonstreerd zag.

Trouwens......een paar opnames waren bij die demonstratie van......Brian Eno.....

In dezelfde week mocht ik ook een paar ervaringen opdoen (en verhalen horen) over de andere kant van dat spectrum. Mensen die...al dan niet bewust.....het vermogen inzetten om reeële zijninformatie redelijk ver aan ' de waarneming van het publiek' te onttrekken.

Ik zag gedemonstreerd hoe een kind van 2,5 met (nogal giftige, bij langdurige en regelmatige blootstelling)  rookgordijnboodschappen en energie van volwassenen werd bestookt, tot het punt dat hij letterlijk op de grond ging liggen ( en zich....hè, kinderen spiegelen wat volwassenen doen....ook onbenaderbaar en supertheatraal ging gedragen.)

Een volwassene demonstreerde aan mij persoonlijk een wondermooi exemplaar....zo onwaarschijnlijk theatraal.....dat het me weinig moeite kostte om te zien dat ik dit thema dit weekend maar eens als oblique technique zou aankaarten, voor idereeen die oprecht aan bewustzijnsontwikkeling en beter samenspel wil deelnemen.

til-les

Maandagmiddag zat ik even met de Franse buren te praten over allerlei ditjes en datjes.
Ergens in dat gesprek vertelden ze dat iemand bij hen in de familie een cursus had gevolgd om beter te leren tillen.

Grappig genoeg begon dat minuscule stukje informatie, wat verder nergens echt een belangwekkend verband mee hield, op dinsdagmiddag ineens een ‘eigen leven’ te leiden.

Ik stond wat witte verf weg te strijken op een overduidelijk door overbelasting uit zijn voegen gebarsten muur toen er opeens iets ‘klikte’ en er een beeld voor mijn geestesoog schoof: vrij veel mensen vertillen zich aan het leven.
Op de dag waarop ik de mooie oblique technique over bewust worden van het‘ krachtenspel’ had opgeschreven, reeg zich het een en ander zomaar opeens weer aaneen.

Ik ken wel een paar van de adviezen die je op zo’n tilcursus krijgt

·         Til vanuit je benen en niet vanuit je rug .

·         Houd het te tillen gewicht zo dicht mogelijk bij je lichaam

·         Til en verplaats liever  20 x 15 kilo,  dan 15 x 20 kilo

·         Gebruik til-hulpmiddelen, waar het kan

Ineens zag ik hoezeer mijn adviezen daar parallel aan lopen.

Het kan mij niet (zoveel) schelen wat je inhoudelijk tilt en waarheen je ermee wilt gaan en waarom!
Voor iemands algehele korte en lange termijn gesteldheid en welzijn, is het wel bevorderlijk om aan het leven te tillen vanuit je bewustzijn en niet vanuit je denken ( en nee, dat is niet hetzelfde ding, ook al zijn je cognitieve vermogens er uiteraard wel bij betrokken).

Houd ieder ‘last’ die je op je neemt, zo dicht mogelijk en zo stil bij je je innerlijke centrum.
Neem liever 10 x een taak op je van 20/30  minuten, dan 2 taken van 5 uur of 4 van 2,5.

De belasting is een stuk minder, je houdt het gemakkelijker een stuk langer vol.
Je hebt veel minder (denk-)kracht nodig, voor eenzelfde of beter resultaat.

Je kunt grote vraagstukken ook veel beter hanteren, want als ze in kleine componenten onderverdeel worden…. ken je de details ook veel beter en.. de onderlinge samenhang wordt ook veel duidelijker.

Balans! Draag je ‘enerzijds’ veel meer gewicht dan ‘anderzijds’, ga dat dan niet met je denken lopen compenseren, maar balanceer het gewicht werkelijk via het centreren van je bewustzijn uit. Getordeerd  (scheef en dan ook nog overwegend steeds dezelfde kant op) een last dragen is vele malen belastender voor het systeem, dan 2 volstrekt tegengestelde krachten die elkaar in balans houden.

Loop je te zeulen, te sjorren en trekken en duwen aan het leven, op een manier die vergelijkbaar is met je lijf met fysieke gewichten overbelasten, dan is het ook allemaal alleen maar ‘lastig’, ‘last’ en ‘belasting’ en moet je wel lopen te zuchten, klagen en zagen. En doet het ook allemaal nogal langdurig veel pijn aan je emotionele gestel(dheid) en gaat het ook ‘ontsteken’ en beïnvloedt het je dagelijks functioneren en humeur nadelig. En kun je er ook ‘niks’ bij hebben, want het is al allemaal teveel.

(Maar wat sjouw je in Godsnaam de godganse dag allemaal met je mee….?)

Dat brengt me op nut en noodzaak van goed kijken, echt waarnemen…. .

Niet alleen of dat gene wat je rondzeult wel de tijd en moeite van het constant rondsjouwen ermee echt waard is , maar ook… wat het nou eigenlijk is.
Hoe ziet het te (ver-)plaatsen ding er nou eigenlijk uit? Hoe groot is het (echt). Hoe zwaar is het (echt). Zitten er handvaten aan? Hoe is het verpakt? Is het ‘vierkant’, is het ‘glad’ heeft het allerlei uitsteeksels waar je jezelf aan kunt open halen, is het glibberig? Wat is de substantie… is het wel vast, of is het een vloeistof die kan gaan klotsen? Zit het ergens anders aan vast? Hoe dan?

Bij een fysiek ding (ver-)plaatsen, bekijkt een verstandig mens dat soort aspecten voordat hij het opneemt en er actief mee aan de wandel gaat.
Bij een ‘vraagstuk’ of ‘kwestie’, gaan ‘we, moderne mensen’ ( ik generaliseer) er het liefst meteen mee aan de haal, zonder zelfs maar een paar seconden te investeren in zien wat het nou eigenlijk is.
Duwen, trekken, trappen, sjorren, gillen en schelden….er wordt dan een hoop energie/kracht gestoken in ….. de doorgaans juist meer belastende activiteiten voor het systeem.

Gaat dit dan over ‘politiek’ of ‘religie’ of welk al dan niet vrolijk stemmend of beperkend (strijd-) perk?
Welnee. Zeker niet primair, want het gaat hier nogmaals niet over de inhoud van de dozen en pakketjes die je verkiest te (ver-)plaatsen, maar over de gehanteerde methode daarvan.

Dit gaat daar net zo min over als dat een dokter leefstijladvies geeft, of een tilspecialist die aanwijzingen geeft over hoe je beter, met minder belasting voor lijf en leden, kunt tillen.

Niet te zwaar aan het leven tillen.. is een vrij letterlijk te nemen best wel goed advies!

Alleen … tja….. gaat mijn tiladvies dan niet primair over dingen met een fysiek gewicht die je op een weegschaal in kilo’s kunt afwegen. Maar over ‘ladingen van energie’ die je met je meedraagt.

En uitgebreide  ‘til-les’ van fysieke dingen….herinner ik me niet dat dat voorkwam in het basispakket van het schoolcurriculum. 

Maar van metafysische til-les weet ik heel zeker dat dat niet voorkwam in het schoolcurriculum. Steker nog, wat wel voorkomt in het schoolcurriculum ( en calvinistische arbeidsmoraal )  is juist een hang naar en promotie van jezelf (en anderen) veel te eenzijdig en veel te zwaar belasten.
Onder het motto: ‘ Het leven is zwaar, wen daar maar aan. Hier, heb je nog wat meer volstrekt overbodige ballast’

Dat je er niet te zwaar aan moet tillen, betekent niet dat je er helemaal niet aan zou moeten beginnen om wel het een en ander aan energieladingen te tillen, dragen en te (ver-)plaatsen.
Dit is geen pleidooi om bij de pakken neer gaat zitten in de hoop of verwachting dat het vanzelf wel shift in een door jouw gewenste richting of vorm, of dat een ander datgene wat wel ‘jouw pakkie ‘an is’  wel (voor je) erbij doet!.

Er zijn energetische pakkies an, die zitten nogal fundamenteel aan je vast, die kan een ander niet voor je dragen of van je wegnemen. De ‘ regering’ om eens een populaire ‘drager’ waar de ogen van hoop en verlossing van al die belastingen nogal eens op gericht zijn te noemen, kan jouw individuele zielsmissie, passie en set natuurlijke talenten niet van je overnemen en zelfs niet ‘shiften’ (er iets anders van maken)

Maar ja.. zielsmissies, passie en voldoende ruimte voor het (uit-)dragen van een grote diversiteit aan natuurlijke talenten … nuttige informatie en praktische handreikingen over een ‘Divine Plan’ met je leven vormgeven in een ‘Divine Way’ ( effort, not struggle.. harmonieus/soepel.. zonder iets of iemand geweld aan te doen) , ben ik in het officiële schoolcurriculum al helemaal niet tegengekomen.

En dus ligt er geloof ik wel een schone taak…
Geen kleintje…. wel een mooie, die bij mijn zielsmissie, passie, grote diversiteit aan natuurlijk talenten en een stuwmeer aan relevante bijpassende ervaringen past.
Zo waarlijk helpe mij…. de aspecten van alles-wat-is, het ‘ vereende krachten bewustzijn’ die hiertoe aangetrokken zijn.

Binnenkort in Nederland.

Ik ben mijn  2 m2 aardse fysieke spulletjes en nog zo het een en ander aan nuttige energetische pakketjes bijeen aan het pakken.
‘Compactiseren’, noemde ik het gisteren… al dat is ‘mijn’ zo dicht mogelijk op mijn kern dragen.

Voor een moderne sjamaan, die zich in dienst weet voor het welzijn van de hele gemeenschap is  ‘mijn’ nogal een ruim energetisch begrip en geen verwijzing naar iets wat ik bezit, maar naar iets wat onlosmakelijk aan mij verbonden is.
‘Bijeen pakken’ zou de verkeerde indruk kunnen wekken.. compactiseren van mijn energieveld is beter… me zo ‘rond’, ‘compleet’ en ‘1 geheel’ mogelijk in mijn kern weten en die hele bundel ‘liefdevol omarmen’ met mijn bewustzijn.

In dat licht, onderbreek ik hier mijn blogactiviteiten even, tot het moment dat ik daadwerkelijk in Nederland ben en in een positie verkeer dat ik weer energetisch ‘uitpakken’ kan.

A bientôt, zeggen de Fransen.

acceptatie en zeggenschap II

Het is grappig te zien hoe het soms gaat.

Ik ben maandag een hele dag aan het stoeien geweest met de constructie doorgronden van de bouwtekening van de Oblique Technique.
Het raakt nogal aan de constructie van de fundamentele kernprincipes achter de techniek van het Universum …..
Iets waar ik nu al zo’n 40 jaar studie van op heb zitten, als je ervan uitgaat dat ik die opleiding op mijn 6^e ben begonnen.  Of 6 jaar, als je ervan uitgaat dat ik het me bewust ben dat ik daar hevig door geïntrigeerd ben.

Kortom…. ik weet al een poosje dat met de ‘Divine Dichotomie’ op kernwaarden spelen op zijn zachtst gezegd ‘uitdagend’ is.

Het krachtenspel in de dynamiek van ‘acceptatie’ en ‘ zeggenschap’ (de titel van de oblique technique) zit in al zijn eenvoud en simpelheid, echt uitermate ingewikkeld in elkaar.
Vooral … daar waar er een laag bewustzijnsniveau van ‘op elkaar inwerkende krachten’ binnen een (1) dynamische constructie is .

‘s Ochtends had ik de oblique technique geaccepteerd in de vorm die het had.
Ik was er volop, naar mijn best eer en geweten mee aan de slag gegaan, met veel plezier en vleugjes frustratie over de enorme veelheid aan kijkhoeken en kijklagen.

Maar ook met wisselend ‘succes’ en toenemend inzicht dat het in deze vorm niet ‘ stond als een huis’ ..  niet ‘klonk als een klok’… niet tot ‘de kern’ kwam ( zoals ik die al lang in volle glorie en schoonheid had gezien bij in ontvangstname.. er zit immers altijd een ‘plaatje’ op de ‘verpakking’).

’s Avonds  besloot ik mijn zeggenschap aan te wenden en besprak met mijn hofleverancier het proces, dat het geleverde zo niet aan mijn kwaliteitsstandaard voldoet.
Ik vond het veel te ingewikkeld in de vorm zoals ik het ‘ s ochtend had binnen gekregen. Vond het effect ook veel te ‘destabiliserend’ en ‘ ontmoedigend’ (abstract!) om het met een gerust hart in de etalage van mijn speel-o-theek te kunnen of willen zetten.
Voor een professional in bewustzijnsontwikkeling, is het ‘leuk’ en waarschijnlijk een prachtige powertool.
Maar ik zou het niet zo in de handen willen spelen van een doelgroep die diffuus is,  met mij onbekende  niveaus van bewustzijn.

Vanochtend had er een transformatie in het begrip van de toepassing van deze ‘powertool’ plaatsgevonden.

Met dit gereedschap in handen ( en aardig wat kennis van hoe het veilig te hanteren) , kon ik uit de ruwe Universele kernstof die ik zelf wel in mijn werkplaats in ruime mate voorhanden heb, zelf nu een speelsuggestie-gedachteconstructie maken die wel voor alle leeftijden geschikt is, voor alle bewustzijnsniveaus en waar iemand net zo lang of kort mee bezig kan zijn, oppervlakkig of diepgaand, als hij maar wil.

Ha.
Kijk.. dan wordt het weer leuk, want dan zie ik het weer voor me. Op zoveel zijnslagen!

Zie ook hoe het leven met van alle kanten helpt…. !
Want, de belangrijkste inspiratie kwam van de grootste ‘frelon’ ( horzel.. lijkt op een overmaatse wesp) die ik ooit in mijn leven heb gezien, die zich hoorbaar en zichtbaar in mijn slaapkamer meldde net nadat ik mijn dag had ‘overgedragen’.
Ik sprong (zoals dat zo mooi heet, als door een wesp gestoken) toch nog maar even  mij bed uit om daar, zo veilig mogelijk wat aan te doen.

Ik testte of de stofzuiger die ‘met kuren’ in een ander kamer stond, voor een paar seconden toch voldoende zuigkracht kon ontwikkelen, als ik tegelijkertijd met mijn voet wat kracht uitoefenende op een plek die niet goed vast zat.
Dat bleek het geval en zo kon ik, ‘ op turbo’ op veilige afstand van de ‘angel’, met de powertool die ik niemand zo in handen zou geven in de vorm die het nu heeft, toch de bedreiging van mijn veiligheid en de veiligheid van andere gebruikers van dit huis, ‘te lijf’.

Vanmorgen kwam uit het stof van mijn innerlijke stofzuigerzak, een koningin van een obliquetechnique tevoorschijn. Zo rank en elegant ( wespentaille, ha, ha) , zonder angel, maar met een engel van een inzicht in de onstoffelijke materie van ‘een complex krachtenspel op koninklijke wijze hanteren’!

Natuurlijk.

De voorbeelden zijn talloos en overal om je heen waar te nemen.

Wat valt er toch een hoop te leren over nut en noodzaak van  ‘je krachten kunnen reguleren’ bij ultra-dagelijkse dingen als:

Het licht aandoen, swipen, een paperclip om een bundeltje papier schuiven, een potje groenten open maken, iemand met je mond aanraken, een jong diertje optillen, een gipsplaat vastschroeven aan het plafond,  iemand ‘de waarheid’ zeggen, de deur openen of achter je dicht doen.. de lijst is … eindeloos.  Je doet.. de hele dag zo ongeveer.. niets anders!

Bijna niemand staat daar erg lang bij stil.. maar eh….sla jij het licht wel eens aan met een hamer? 

(Enne…..hoeveel (van je brute) kracht denk je dat er werkelijk nodig is om een levend wezen te ’activeren’ om zijn licht te laten schijnen?)

Acceptatie en zeggenschap

Het heeft er veel van weg dat het de ‘weken van de fundamentele beginselen’ zijn.

Zou het er iets mee te maken hebben dat het ook de week van de herdenking van de Heilige Geest is ;-)  ? (Pinksteren)

Vanmorgen kreeg ik weer een zelf-bouwpakket geleverd.
Het zou me niet verbazen als het de Oblique Technique is die het komende weekend in de etalage komt..

Het thema is de energetische dynamiek tussen (de perceptie van) eigendom , acceptatie en (daadwerkelijke) zeggenschap (in relatie tot duurzaam beheer van een ‘goed’).

Dat is een hele mond vol.

Het gaat over een begripsvorming die eigenlijk net zo fundamenteel is als dat je 4 wielen (accuraat) aan de 2 assen van een automobiel moet monteren, anders….. rijdt het voertuig… niet.
Hoe goed, of slecht, je de rest van de aandrijving ook maakt, hoe aerodynamisch (of niet) de carrosserie ook ontwerpen is… hoe mooi de lak glimt, hoe hard of ludiek de claxon toetert, hoe ‘pienter’ het pookje….. als automobiel werkt het letterlijk.. voor geen meter (geen millimeter zelfs)

1^e Pinksterdag (n.a.v. een tour met klassiek auto's die jaarlijks hier in de regio met Pinksteren plaatsvindt) sprak ik iemand die in de jaren ’80 aan oude Triumph’s heeft gesleuteld.
Hij vertelde dat een ander, ook Engels merk, Jaguar, een basisfout had gemaakt, wat hem betreft.
Alle onderdelen zijn ‘state-of-the-art’ ontworpen ( ofwel.. errug mooi maar ook errug duur).
De ontwerpers hadden echter bezuinigd op de elektrische connector-stukjes.
Daar hadden ze de goedkoopste (lees gammelste) versies van laten we zeggen  5 pence voor genomen, terwijl een goede, duurzame, laten we zeggen 10 pence kost.
OK, met een paar kilometer elektrische kabels, per Jaguar, heb je er aardig wat in totaal nodig.. Dus je ‘bespaart’ inderdaad op de korte termijn 100 pond ofzo op die ‘minuscule dingen die je toch niet ziet’.
(Leg dat even naast de aanschafprijs van een kittige Jaguar als geheel….)

Echter, je voelt hem al aankomen….
Voor 10 pence per stuk hoefde je die dingen waarschijnlijk ook de eerste dertig jaar niet meer te zien.  Maar voor 5 pence, mag je met grote regelmaat alle honderden van die dingen door je handen laten gaan, op zoek naar die ene die ‘ nu weer’ kapot is gegaan.
En bij die prachtige spoiler en wieldoppen kun je vrij gemakkelijk komen.. maar die connectors ( en altijd precies diegene die je hebben moet, natuurlijk) zitten verstopt achter een heleboel bouten en moeren die je dan weer eerst los moet maken.

Dat is’ financieel’ mogelijk best ‘ leuk’ voor reparateurs, die een bedrag per uur rekenen.
Maar of de eigenaar/gebruiker van de Jag er net zo van geporteerd is en blijft?

De zaterdag voor Pinksteren kreeg ik een verhaal te horen dat iemand aangaf afstand te willen doen van een erfenis waar een huis deel van uitmaakt.
Dat huis dient te worden verkocht voordat de erfenis zich in (het geprefereerde)  ‘baar geld’ heeft getransformeerd. Totdat dat moment (waar ieder reikhalzend naar uitkijkt) werkelijk daar is, brengt het gezamenlijk eigendom van een huis  ‘lopende kosten’ en ‘beheerstaken’ met zich mee.
Die persoon claimde wel (erg actief) zeggenschap over de hoogte van de vraagprijs en de uiterste verkoopprijs.
Maar ja, als je afstand doet van eigendom (omdat je aspecten ervan niet kunt of wilt aangaan of continueren, zoals ‘de verantwoordelijkheid’ , of ‘ meebetalen’) … dan heb je over dat soort dingen toch helemaal niks meer te zeggen, of ben ik nou gek?

Dat er een psychologisch mechanisme meespeelt, ondervond ik prachtig net op 2^e pinksterdag ‘ aan den lijve’.

Ik had op 1^e pinksterdag bewust afstand gedaan van het eigendom van een ‘goed’. Ik gebruikte het niet meer (ook al vond ik het nog wel een erg mooi ding) en wilde het liever een nieuwe bestemming geven, dan ongebruikt met me meeslepen.
De volgende eigenaar, liet me vanochtend weten dat ze het ding nog dezelfde dag in eigendom had gegeven aan iemand die het had zien staan en er onmiddellijk helemaal weg van was.

En daar had ik meteen een kans om mijn eigen wiel naar mijn beste eer en geweten aan mijn eigen as van het bouwpakket vast te bouten.

Mijn acceptatie van het gegeven dat ik er zelf vrijwillig afstand van had gedaan, betekende ook dat ik er nul zeggenschap meer over heb wat er met het goed gebeurt, wanneer en waarom.
Wat is er nou mooier dan dat het ding waarvan ik hoopte dat het nog vreugde aan iemand kon verschaffen binnen 6 uur ofzo zijn weg naar zo iemand vindt? Divine Timing in Action, toch?

Maar dit ‘boutje’, kan ik toegeven, viel wel even uit mijn vingers, in wat (psychologisch) zand. Dus ik moest het meteen even stevig vastpakken en goed schoonblazen, van binnen en van buiten bekijken, voordat ik het op de juiste moment-spanning kon aandraaien aan het bouwpakket.

Zand laten zitten in bewegende delen, is immers ook geen goed idee ;-)
Dat gaat zo knarsen en doet het mechaniek sneller slijten.

Kon ik meteen even checken of de meegeleverde boutjes wel van degelijke kwaliteit zijn.. (ja).. Anders had ik er beter wat stevigere modelletjes voor kunnen nemen, die een stuk minder snel lostrillen of scheuren vertonen, dan minder stevig materiaal.  

Ik zal niet snel op de kwaliteit van de koppelstukje bezuinigen (zo waarlijk helpe mij….. goed bij de Pink(ster)en zijn….. ;-)  )

proeve.... dynamische stabiliteit

Vorige week vrijdag vond ik al dat mijn oblique technique ‘vroeg’ was aangekomen, voor dat weekend.
Zou ik het wellicht druk krijgen, dat weekend, was een van de dingen die ik me afvroeg?

Het antwoord op die vraag bleek ‘ja’ te zijn, want de aanzet voor de oblique technique van dezeweek werd me al op zaterdagmiddag bezorgd.

Dat er een hele week nodig is om het uitvoerig zelf te testen, voordat ik het op de website zet, is wel begrijpelijk.

Het is duidelijk een ‘ handle with care’ speelsuggestie.
Zeeeeeer elementair, ook.

En.. gezien mijn belangstellingssfeer en expertise ( energetische systeem dynamica in menselijke samenlevingssystemen) , ben ik wel ‘effe’ bezig om mijn hele weten op een voldoende grote diversiteit van  takken van leefsport door te vlooien!
Dat is zo’n stuwmeer aan materiaal, dat ik dat niet in een uurtje voor elkaar krijg.

Geholpen door de real-life real-time praktijkgestuurd-leren-ondersteuning , had ik naast de meer theoretische verkenningen van mijn innerlijk weten, ook volop de gelegenheid om mijn ‘geleerde inzichten’ in de praktijk te brengen en te voelen welke factoren sterk ‘overhellende’ factoren zijn, ‘dynamische stabiliteit’ verminderend, in intermenselijke dynamiek.

Gezien ‘hoe het allemaal ging’ kan ik niet nalaten te denken…. zou ik ‘op examen’ geweest zijn, deze hele week?  En hoog bewustzijn multi-gefacetteerde ‘proeve van bekwaamheid’ (als docent)…. ?

Kijken of mijn hands-on vaardigheden op het vlak van kernfactoren in  ‘dynamische stabiliteit’, inderdaad wel in voldoende (hoge) mate geschikt zijn om er de openbare weg mee op te gaan, in mijn rol als praktijktrainer, zonder energetisch dynamisch brokken te maken?

Tja.. als dat zo was, dan ben ik .. heel benieuwd wat daarvan de uitslag is.

Zelf ben ik optimistisch..
Het multidimensionale onconventionele praktijkgestuurde leerplan wat ik ‘on the fly’ deze week componeerde, zit volgens mij energetisch dynamisch prachtig in elkaar.
En ook al heb ik de grenzen van mijn eigen emotionele stabiliteit op een paar momenten bij de zijwind, tegenwind, windstilte, hagelbuien, stormvelden, storingen in apparatuur, grote temperatuurschommelingen en sterk opeens van de verwachtingen afwijkende reële omstandigheden, golfslag en deining in mijn wereld deze week wel aardig van dichtbij gezien…. ‘omgevallen’ of ‘omgeslagen’ ben ik niet.
Wel heb ik daarbij ook zo ongeveer alle ‘bijzondere verrichtingen’ die er maar in mijn leerschool bekend zijn, moeten benutten.
Enne.. dat zijn er nogal wat.. dus om dat allemaal in een week te kunnen proppen….. mag best wel een WONDER heten!

Zelf zou ik zeggen dat ik mijn ‘brevet van energetisch dynamisch vermogensbeheer’ wel als  ‘verlengt’ kan beschouwen.

Dat.. en welke vermogens ik dan in de fysieke wereld in beheer krijg…..ga ik deze week merken.

(-: