het sausje

De speelsuggestie die heel kalm en compact uit de mal van mijn bewustzijn kwam rollen vanmorgen, uit de energy-batch van de afgelopen 2 dagen was deze.

De speelsuggestie die vandaag naar voren kwam heet ' The Game of Life'.

Het bestaat uit een paar stappen.... 

• Stap 1: Het rustig lezen van het Engelstalige boek met diezelfde titel.

Zie het als een oud-kookboek met succesrecepten, waar je zo hier en daar door het vreemde taalgebruik heen moet zien te lezen .
(Het is ook een boek uit de vorige eeuw, van een vrouwelijke 'Jamie Oliver')

• Stap 2: Kies uit alle recepten die erin staan, 1 recept uit wat je nu het meest aanspreekt om zelf uit te proberen, zelf meteen mee aan de slag te gaan in je eigen huis-tuin-en keuken.

Meteen.. dus.... de eerste dag, zodra je het uit hebt
Ofwel... toute-de-suite... zonder er verder al te diep over na te gaan denken.

• Stap 3, Voer alle vermeldde stappen aandachtig en rustig uit, zoals het er staat.

En ja.. je mag ingrediënten naar eigen inzicht vervangen of wat in hoeveelheden aanpassen.
Als je denkt "Jezus Christus, dat lust ik echt niet!".. dan is dat niet erg.

Het enige ingrediënt wat je zeker niet door iets totaal anders moet vervangen ( om de resultaten te kunnen proeven zoals ze bedoeld zijn) is 'abundance'.

Zie het als een boek over lamsvleesrecepten...... in de kruiden en voor hoeveel mensen je kookt, kun je best wat variëren naar eigen inzicht, maar als je besluit om lam door kalkoen te gaan vervangen.....dan ben je geen lamsgerecht meer aan het maken. 

(Stop er nergens ' lack' in, zelfs geen ' snufje', (bijvoorbeeld uit gewoonte)! .. 

'Lack'  bederft gegarandeerd de smeuïge consistentie  van het eindresultaat...

Vertaal indien nodig of gewenst, het ene recept waar je besluit mee gaat experimenteren in het Nederlands, om er meer 'gevoel' bij te hebben en dat je ook precies weet wat er staat.

(Ik weet uit ervaring....... het grote voordeel dat het boek nu in het Engels is, is dat je eigen 'oude' emoties wat verder op een (neutrale) afstand blijven, omdat het juist Nederlandse woorden zijn die je alleen kent met een cultureel Nederlands sausje ( een sausje ( emotionele lading!) wat je wellicht ' niet blieft', omdat dat nooit lekker werd klaargemaakt, bijvoorbeeld omdat het uit een 'kant-en-klaar' pakje kwam.)

"Een beetje vreemd is.... soms wel weer eens iets heel anders en......wie weet, wel heel erg lekker en voedzaam!"

Ik had de speelsuggestie aan de toeleverancier van de originele batch-met-energie waar ik mee aan het experimenteren was geslagen gestuurd.
Met een paar kleine aanpassingen, leek het me aan aardig all-round suggestie voor een breder publiek.
Vooral voor mensen die erg veel van koken houden en graag volgens recept werken, maar ook aanpassingen eraan doen naar eigen inzicht, niet schuwen.

Bij het 'sausjes' aspect kwam er nog een (romige?) aanvulling die erg goed past bij deze speelsuggestie voren.

Sommige mensen zijn een autocondimentor.
Dat is een fraai Engels woord wat ik heb mogen leren in de periode van samenleven met een Engelsman.

Wat is een autocondimentor?
Nee, het is geen rij-instructeur, ook al had het wel gekund.

(Een mentor om het conduire ( Frans voor besturen) van een auto mee te leren).

Nee, het is iemand die gedachteloos, zonder te proeven, meteen peper/zout of sausjes zoals ketchup en mayonaise aan iedere maaltijd die er wordt voorgezet toevoegt.
Altijd.
Meestal ook nog eens .. vrij veel.

Zo iemand kan zich eenvoudigweg niet voorstellen dat een maaltijd van zichzelf al 'goed' zou zijn.
Het smaakt in hun beleving ook 'naar niks' als ze het toch eens een keer proberen.
Of 'vies' of 'raar' omdat het niet overwegend naar mayonaise smaakt.

'Lack-sauce' kon nog wel eens een sausje zijn waar we met mijn allen nogal aan verslingerd zijn geraakt, wat we het liefst ( zonder nadenken zelfs) over alle ervaringen  gooien die ons worden voorgezet.. zelfs die ervaringen die we zelf met grote moeite en toewijding scheppen.

• Prachtige kans? Overgiet het met 'lack-sauce', zodat je het niet eens meer kunt zien.
• Dappere poging van iemand om iets voor elkaar te krijgen? Smoor het in 'lack-sauce'.
• Een prachtige 'vibe', zalig moment, intense emotie? Verzuip het in lekker veel  'lack-sauce'.

Zou, wat er voor je smaakontwikkeling geldt als je autocondimentor bent geworden, misschien ook kunnen gelden als je alle levenservaringen altijd maar gedoopt in grote hoeveelheden van dezelfde dikke zoet-zure 'lack-saus tot je neemt, voor je persoonlijke sociaal-emotionele ontwikkelingen?

Food for Thought!

(-:

kafkaesque....

Een van mijn favoriete Ted Talks is 'how frustration makes you creative' van Tim Harford.

Het (creatieve) vermogen om een (zeer) uitdagende taak waar je je voor gesteld ziet, waar cruciale componenten afwezig of niet 'in orde' zijn, toch naar volle tevredenheid te kunnen volbrengen, door gebruik te maken van de middelen die voorhanden zijn is... naar mijn idee.... nogal een waardevolle vaardigheid.

Ik zag dat thema gisteren een heel aantal keer voorbijkomen.

Heel lief en heel mooi, toonde een 11 jarige jongen zijn kwaliteiten op dit gebied.
Zij moeder en ik hadden zijn jongenskamer die middag geverfd en waren daar bijna mee klaar toen hij (moe) uit school kwam.
Hij vroeg geloof ik of hij iets kon doen om te helpen.
Ik suggereerde 'een kopje thee maken, misschien?'
Wist ik veel op dat moment dat ik met die suggestie een ' oblique technique' aan hem gaf !

Terwijl wij doorrommelden met de laatste likjes verf en het opruimen van de spullen, ging C. met de hem toebedeelde en door hem aanvaarde taak aan de slag.
Maar al snel was duidelijk dat hij alle stappen in dat proces ' thuis thee maken' nog nooit zelfstandig had gedaan.

Dat mocht de pret niet drukken, want ook al mistte de component  'eigen ervaring', hij had volop hulpbronnen waar hij vaardig en vol vertrouwen dat hij de taak best wel kon volbrengen, gebruik van maakte.
En dus stelde hij allerlei zeer nuttige relevante vragen aan zijn moeder, die wel de ervaring heeft.
Ik citeer niet letterlijk, maar voor o.a. deze onderdelen van het theemaakproces informeerde hij bij zijn moeder:
- Welk water gebruik ik voor de thee? Kraanwater? En hoeveel heb ik dan nodig?
- Met welk instrument maak ik het warm? De kachel?

Ofwel.. hij bedacht gaandeweg de logische te nemen stappen, keek ook goed om zich heen en in zijn vragen kwam hij zelf al pro-actief met suggesties van dingen die hem goede mogelijkheden leken om  het doel' heet water voor onze thee' te kunnen realiseren .
Ja, het werd kraanwater.
Maar nee, zijn moeder raadde hem het gebruik van het fornuis hiervoor aan, in plaats van de houtkachel, omdat dat sneller zou werken.

Dat plaatste C. voor een nieuwe uitdaging!
Want die kachel was al aan en lekker heet.
Maar het fornuis stond uit. En hoe activeer je die?

- Hij informeerde welke pit hij het beste kon gebruiken en hoe hard die dan moest gaan.

Keurig had hij de ketel op die pit gezet en wij troffen hem aan op het moment dat hij het gas aan het aansteken was.

Het was zo mooi om te zien dat 'een vuurtje maken' kennelijk een stap was waar hij wel ervaring mee had, ook al was het zo te zien niet met dit specifieke apparaat.
Hij had lucifers gevonden en daarmee liet hij vaardig en veilig de juiste gasvlam ontbranden.

Dat zijn moeder die specifieke taak kennelijk altijd 'anders' doet bleek toen ze wat verbaasd uitriep:
" He C. voor het  aansteken van het fornuis heb ik zo'n speciaal ding hoor!"
Ik zag de verwarring op zijn gezicht: "O.. nou.. dit gaat toch goed zo.....?" en hij richtte gauw weer zijn volle aandacht op ketel en vuur... zodat de ketel er mooi recht boven stond.

Even later was het water heet en konden we rustig genieten na de middag werk van de zo door ons gewenste thee. Lekker!


Bij thuiskomst ( ook moe van een dagje ergens buitenshuis werk verrichten, uitkijkend naar het nemen van een bad, in mijn geval)  checkte ik even de e-mail.
Daar werd mij een 'oblique technique' uitgereikt, in het wervingsproces voor mijn opvolgers.

Op zich zou het ' not my cup of tea' zijn.. als alles zou gaan zoals van tevoren bedacht.
Want, dan zouden de kandidaten rechtstreeks contact kunnen opnemen met de juiste  persoon via de websites waar de advertentie op is gezet.

Maar om een of andere duistere reden..... werkt dat mechanisme kennelijk niet en krijgen de kandidaten geen contact met hem.
Frustratie dus.. aan hun kant....want zij willen zo graag hier komen doen wat ik nu doe!
Gelukkig maakt frustratie (als mensen echt graag iets willen) creatief en dus ze hun heil bij 'andere systemen' op het internet om toch met ' hier' in contact te komen. Die verhuursystemen voor accommodaties, waar ze dan hun toevlucht toe nemen, spugen dan meldingen uit in de e-mail box waar ik een oogje op houdt.

Daar vond ik er een van en moest dus inloggen in dat systeem om iets terug te schrijven.
Uiteraard mailde ik het rechtstreekse e-mailadres van de persoon die erover gaat.
Maar ja.. dan gebeurt er iets kafkaiaans 'grappigs'.
E-mailadressen uitwisselen, dat staat het verhuursysteem van accommodatie absoluut niet toe!
Zijn we nou helemaal een haartje betoeterd!

En dus krijgt de ontvanger van mijn berichtje een hele cryptische mail die ook weer frustreert.
Kennelijk is er wel een levende persoon  die reageert, maar waarom schrijft  ze dan in plaats van het e-mail adres : (SENSITIVE CONTENTS HIDDEN)
Tja.. dat was (natuurlijk) niet mijn tekst!

Ik was nog online (want terwijl ik het eerste berichtje had geschreven kwam er een soortgelijk berichtje binnen van een andere kandidaat, via weer een ander systeem, waar ik ook een poging deed om het juiste contact e-mailadres kenbaar te maken...).
En dus zag ik meteen de licht paniekerige e-mail waarin om hulp werd verzocht om dit te verhelderen.

Dan komt het vermogen om het systeem te kunnen doorzien van pas.
Het systeem bevorderd wel dat mensen met elkaar in contact kunnen komen, dus ik mag echt van alles schrijven.. maar webadressen en e-mailadressen worden er gewoon automatisch uitgefilterd ( omdat ze niet willen dat je met elkaar in contact kom buiten het systeem, omdat je dan wellicht tot een boeking zou kunnen komen, waaraan het systeem geen geld verdient...).

Dus, wordt dan de boeiende opgave om tot een creatievere oplossing mee te komen
- camoufleer het e-mailadres (wat exact goed moet zijn, onder werkt het niet) dusdanig dat het niet door de automatische filters van het systeem wordt opgepikt...

Ik ken de parameters van die filters niet, maar een '@' teken is sowieso' taboe' dan.
Maar woorden als hotmail, gmail en '.com' lijken me ook waarschijnlijke ' suspecte' kandidaten.

Daar komen 'inlevende vermogens' weer erg van pas.
Niet alleen moet ik me kunnen inleven in wat het systeem wel en niet zou kunnen toestaan en doorlaten.
Ook moet ik me verdiepen in de mensen aan de andere kant.. op welke kennis van hen zou ik kunnen aansluiten met mijn 'cryptische puzzel', zodat ze het eenvoudig kunnen oplossen?

En ik moet dan met alternatieven komen die zouden kunnen werken, zodat we ons gezamenlijk doel kunnen bereiken ( dat (alle) kandidaten zich met de juist persoon in verbinding kunnen stellen).

Ik fabriceerde en verzond een versie en was benieuwd of het goed over zou komen en dan correct gedecodeerd kon worden.
Vanochtend zag ik, (net wakker en weer helemaal fit), voor mijn geestesoog nog 2 of 3 potentieel werkbare, heel verschillende alternatieven, voor het geval het nog niet gelukt was.

Toen ik vanmorgen de e-mail checkte, was er geen feedback van de kandidaten.
Zou dat betekenen dat het gelukt is?
Ik wacht rustig af en .. mochten ze toch weer bij me terug komen voor nog een poging.. dan heb ik alvast wat ideetjes achter de hand.

De hele gang van zaken zette me wel ook aan het denken over meer abstracte samenwerkingsystemen* en hoe ook die collectieve bewustzijnssystemen mensen vaak 'dwingen'' om zaken op een bepaalde manier 'binnen het bestaande systeem' te (blijven) doen en andere dingen glashard en ' automatisch'  te  'verbieden'.

(Met zo hier en daar 'kafkaesque techniques' en taferelen tot gevolg....)

Waarom?
Om redenen van het beschermen van (vermeende) eigen belangen, zelfs waar die (vermeende) belangen helemaal spelen of niet eens van de hoogste orde zijn, het hoogste belang voor alle betrokken dienen)

Want.. AirBNB weet dan inderdaad niet waar deze specifieke communicatie over gaat ...
en waar wij hun systemen nu even voor proberen te benutten .. daar is het ook niet voor 'bedoeld'.......
Maar het is duidelijk ook in hun belang dat hier terzakekundige mensen rondlopen die de gasten waar zij geld aan verdienen ontvangen 'comme il faut'!

* En dat.. stel ik met een glimlach vast (gezien de sollicitatie die ik zelf heb lopen), daar zinvolle alternatieven voor aandragen is namelijk wel heel erg  'my cup of tea' !


(-:

O ja...... vergeet ik nog bijna een belangrijk detail te vermelden!
Waar trouwens niemand ook maar een woord over gesproken heeft... !
Waar je oog voor 'insignificant' lijkende details moet hebben.

Een 'kopje thee'... was in die hele interactie helemaal niet C's ' cup of tea!

Het enige hete water waar hij voor zichzelf in geïnteresseerd was, was een warme douche, die hij pas nam na het voorbereiden van ons kopje thee!

Er stonden 2  lege mokken met theezakjes op tafel te wachten tot het water kookte, geen drie!
En zijn moeder en ik hebben die twee mokken twee genoeglijk opgedronken... daar was hij, voor een groot deel, niet eens bij..
Deze jonge superman was zich even aan het (douchen) en omkleden ;-)  en bekeek later slechts glimlachend 'het resultaat'.

(-:

piraterij

Wat een prachtige synchroniciteit vandaag.

Ik correspondeer met een dame, met twee jonge kinderen, in Frankrijk en stuur regelmatig via de e-mail 'speelsuggesties' door voor samenlevings-bewustzijnsontwikkeling.

Vanochtend kreeg ik inspiratie om haar deze speelsuggestie (1) aan de hand te doen.
(Context: Zij had gereflecteerd en meegeresoneerd op een beeld wat ik had geschetst (iets met zeilschepen) en gemeld dat in haar versie daar piraten de bemanning van vormde.. dat 'plaatje' had ze verder van 'achtergronden' voorzien van de uitdagingen waar ze met het gezin voor staat)

----
(1)
Zie 'toeval'.... als de hand van de meester in de leefschool.. en wie goed op 'toeval' let, leert veel van de meester in het klaslokaal van de fysieke wereld!

(.......)

Een aardig bewustzijnsontwikkelings 'spelletje'... 

juist om die verbinding tussen innerlijke ontwikkelingen te maken met het heel erg goed opletten wat er in de fysieke wereld aan waardevols langs komt zeilen .. 

....geschikt voor alle leeeftijden.. 

bij uitstek geschikt om als gezin in leefschoolverband te doen... is ' piraat zijn met piraten oefenen'.

Het gaat zo.

Je 'zet de intentie' om alert te zijn op alles wat 'piraat' is

Letterlijk!

Piratenliedjes, piratenplaatjes, het woord piraat.... alles, alles, alles.

(zelfs.. piratenaanwijzingen..... houten benen, een haak als arm, een papegaai op de schouders, een schatkist, een doodshoofdvlag)

Via 'toeval' (de hand van de meester, weet je nog) zul je, zonder dat je er noemenswaardig moeite voor hoeft te doen(!) of 'extra' tijd in hoeft te steken..... talloze piraten tegenkomen in het dagelijks leven.
(Ja, zelfs op de campagne in Frankrijk!)

Dan is natuurlijk de belangrijke piratenvraag : welke rijkdommen hebben 'ze' bij zich?
(Piraten delen hun innerlijke rijkdommen en levenswijsheden graag met andere collega-piraten, die op de uitkijk zijn welke rijkdommen er zoal 'voor het grijpen' liggen in de dagelijkse dag)

Dus.. waar wijst de hand van de meester op? Waar gaat dat piratenliedje precies over, wat staat er op dat pak cornflakes als slogan waar die piraat op is afgebeeld. Wat zegt het me... ( in de leefschool.... dus hoe zou wat het zegt van praktische toepassing kunnen zijn op waar we als gezin mee bezig zijn?

Piraten zijn ook grappenmakers, hoor..... dus blijf wel zelf nadenken en goed met elkaar overleggen of het eens kunt worden over de praktische bruikbaarheid va een rijkdom die je zomaar in je schatkist kunt steken  ( of dat de meester gewoon zat te testen of jullie wel nog op zaten te letten...)

-----

Ongeveer een uur later kon ik haar deze ervaring mailen:

-----

(2)

Direct nadat ik de mail had geschreven, ben ik even het stadje hier ingewandeld.

Ik wilde een brief posten en wat ingrediënten op de markt halen voor de lunch straks, met een vriendin.

Toen ik hier door het park liep vroeg ik me losjes af of ik op mijn tripje in de buitenwereld vandaag ook nog een piraat ergens tegen zou komen......

Op het einde van mijn boodschapjesronde, nadat ik een bekende op straat 'overvloed van al het goede had gewenst'.....stapte ik een bakkerij binnen om een baguette te halen.

Het was daar nogal druk, dus ik moest een beetje en vreemde manoeuvre maken rond de deur en allerlei mensen om bij het einde van de rij te komen.

Daardoor.... viel mijn oog op iets wat in die hoek van die overvolle winkel opgesteld stond.

Houd je vast:

Een doos, met een gleuf erin waarop geschreven stond ' apprentie pirate'!
Ik schoot in de lach.. daar was mijn ontmoeting met een piraat in het 'wild' van de 'gewone fysieke wereld'!

En niet zomaar een piraat.. maar een leerlingpiraat 'in het Frans'... in het 'hart' van Frankrijk zelfs.. want wat is Franser dan Frans (dagelijks!) brood

Ik keek eens wat beter om me heen: de hele winkel was, sinds de laatste keer dat ik er was, nu opeens volgehangen met piratenhoeden, schatkisten, zwaarden, schedels, eenlenzige verrekijkers... ongeveer alles wat je maar aan piratendingen kan bedenken . Overvloed!

Wie meedoet, zich aanmeldde voor deze 'actie'..... zo vertelde me de hele installatie... kon een grote playmobil piratenset winnen ( om.... mee te spelen, 'voor kinderen' ...uiteraard, overal waar je maar gaat play-mobil) .

Ha, ha, ha... wat een overvloedige synchronisiteit tussen het onstoffelijke hier-en-nu en het stoffeljke hier-en-nu !

De hand van de meester strooit regelmatig met gulle hand ;-)  ( at the speed of light) 

------

P.S. van een dag later

Net las ik in bad de column van Vlaamse vader van 2 kinderen Bart Eeckhout in DM Magazine van 20 mei 2017, getiteld 'tussen draaitol en handspinner'.


Het stukje gaat over kinderspeelgoed en 'hypes' daarin, waarin soms intensief met een tol of knikkers wordt gespeeld en er dan weer een tijd lang/nooit meer naar omgekeken wordt.

In dat stukje, kom ik geheel onverwacht ook ineens piraten tegen!

"Een jaar lang keek niemand in de klas om naar zijn knikkerverzameling. Tot er plots toch weer twee in een hoekje begonnen te stuiteren met piraten, driekleuren of chinezen. Geen week later zat de hele speelkoer op de knieën te knikkeren, of te onderhandelen hoeveel smurfen een grote planeet waard was."

In mijn 'kindertijd', in Nederland, waren er geen knikkers die piraten werden genoemd, in ieder geval niet in de cirkels waar ik in knikkerde....
Dat zou dus best iets Vlaams kunnen zijn...
Toch opvallend....het gezin met de 2 kinderen waar ik de speelsuggestie om eens een tijdje mee te spelen, naar had gestuurd gisteren, is ook een Vlaams gezin....

(waarvan de moeder me heeft geschreven een bijzondere fascinatie te hebben voor ronde objecten (cirkels) en pulserende bewegingen ( tollen en spinners....)

effe... verwennen

Gisterenavond ging tegen acht uur de telefoon.
Een vriendin vroeg of ze volgende ochtend langs kon komen om me wat aan te reiken.

Geen idee wat dat kon zijn, maar dat werd wel duidelijk, vanmorgen tegen tien uur.

Het bleek een aantal 'items' te zijn, die nacht vers uit Nederland overbracht door haar echtgenoot.

Het allereerste wat ze uit de tas toverde met een grote glimlach was een pakje thee.
Ze vestigde heel expliciet mijn aandacht op wat er op wat de verpakking te melden had. Haar lichaamstaal zei mij dat ik daar iets bijzonders uit kon of moest afleiden.

Ik las hardop: " Even... VERWENNEN"
Dat was kennelijk wat ik wat haar betreft uit de 'boodschap' op moest pikken.
Dat het om zwarte thee ging, met blauwe bes en kaneel, 100% natuurlijk... was duidelijk bijzaak... want ze dook meteen verder in de tas om de rest te laten zien.

Ik kreeg verse fijngesneden boerenkool (en we hadden het er een tijdje over dat dat 'typisch Nederlands' is).. boerenkool kun je hier in Frankrijk maar moeilijk krijgen, zeker niet zo mooi fijn voorgesneden.
En een mooie makreel, oude kaas en wat zoutjes.

Ik werd dus duidelijk 'even verwend' ( en .... zulke 'goodies' krijgen uit Nederland, was heel erg fijn).
Maar ook dat we ' boodschap aan elkaar ' hadden, de tijd hadden voor een mooi gesprek met een lach en een traan, met diepgang van zieleroerselen tot en met luchtige en hilarische anekdotes als je 'effe' echt heel erg nodig moet plassen... maar er geen toilet voorhanden is.

Ik ben 'effe' weg.. had ze thuis gezegd.
Tja....soms (zeker hier in Frankrijk) is 'effe' gewoon 4 uur!

Een ander stel Nederlandse vrienden kwam ook nog even langs, zij reikten me Snoopy-snoepjes aan.
Nog meer verwennerij!

Toen iedereen weg was, ging ik even een wandelingetje maken.
Voor de frisse neus, de lichaamsbeweging en.. ik hoopte er mijn wekelijkse oblique technique uit de 'lucht' te kunnen plukken... waarvoor ik nog geen inspiratie had gehad die echt ' vers' uit de 'live-stream van het leven' voelde.

Bij het verwerken van al mijn indrukken van de eerdere uren, op mijn wandeling.... zag ik ineens hoe een van de belangrijkste lessen die wonen in Frankrijk me heeft geleerd, in de gebeurtenissen van de afgelopen paar uur was weerspiegeld.

Toen ik 'vers' uit Nederland kwam, had ik 'effe', (ook) nog als modus operandi.
Effe eten, effe boodschappen doen, effe een klus afmaken, effe dit.. effe dat....
De basis van de Nederlandse 'efficiency'.....?
Effe.....

En ( bless it...) .. wie daaraan vasthoudt in Frankrijk wordt heel snel heel erg ongelukkig, want 'effe' zit niet in de Franse volksaard!
'Effe lunchen' duurt tenminste twee uur.
' Effe onderdelen bestellen', is echt niet de volgende dag geleverd! Je hebt mazzel als het de volgende week is.
'Effe' naar de winkel..... kent vaak een rijtijd van 20 minuten ( om bij de winkel  te komen) en dan nog een rijtijd van 20 minuten om af te rekenen....
' Effe regelen' in bureaucratische of service verlenende systemen......? Ga er gewoon maar van uit dat het minstens 2x zo lang duurt als in Nederland.. en dat is op een goede dag, als je alles bij je hebt wat er nodig is en het rustig is.

Dat is eerst.. effe wennen!
Effe flink wennen, zelfs.
Effe flink balen en effe regelmatig behoorlijk mopperen!

Maar dan.....gaan op een dag de ogen open.....een wat rustiger levenstempo, met een stuk flexibeler 'deadline's' en minder rug-aan-rug geplande targets van af te strepen 'to-do's' blijkt..... een nuttig ingrediënt om 'kwaliteit van leven' een boost te geven.

(Je zou kunnen denken dat ik aan mindfullness refereer.
Maar ik weet dat het in zijn nuance anders zit!
Mindfullness is ook een Engels woord en ik denk dat dat in zichzelf alweer genoeg zegt.. .
De kans is groot dat een woord wat de lading echt goed dekt, vermoedelijk ook een Frans woord is... of een Frans gebaar...)

Nooit meer 'effe'?
Ach, daar zouden mijn vriendin en ik denk ik niet voor willen pleiten.
Wij zijn er allebei ook dol op om een (grote) klus (goed) te kunnen  klaren met de vaart van een F16.
Zien er reuze de lol van in om onze eigen  'rondetijden' voor allerlei klussen scherper te steller, door echt heeeeeeeel erg efficiënt te zijn, planmatig, methodisch en compleet gefocust te zijn op de taak.

Toen ik dat beeld van het Nederlandse 'effe' voor me zag ( in combinatie met 'verwennen'), viel alles eigenlijk op zijn plek.
Naast fysieke' boodschappen uit Nederland' en 'een boodschap aan elkaar' , had ze mij ook de boodschap van 2 blogposts voor vandaag aangereikt met het thema, 'vers, uit Nederland'.
Zij had, meteen bij binnenkomst, (effe... 4 seconden?.....!) mijn aandacht gevestigd op wat de titel werd van de oblique technique. Een speelsuggestie voor Nederlanders die iets van onze levenservaring willen leren over een boost geven aan  'kwaliteit van leven', plus.... dit blog stukje over de achtergrond ervan.

Ik (traag van begrip....?) had er alleen ruim vijf uur en 'even lunchen' en 'even wandelen' voor nodig om ' dat deel van de boodschap', vers opgevist uit de live-stream van het Nederlandse leven echt luid en duidelijk te ontvangen!

(-:

boeketje ijsbloemen

Deze bespiegeling heeft de diepte van een ijsberg.
Dus....raad ik aan hem niet alleen te beoordelen op het deel wat je aan de oppervlakte ziet; ....de fysieke componenten. Het meeste zit ' onder de waterlijn van het bewustzijn'.

Ik zal eerst aanhalen door welke 'velden' ik liep, waar ik de inspiratie voor dit boeket bespiegelingen plukte.

• Gisteren zag ik de oudejaarsconference van Youp van het Hek, een vloek en een zucht
• En ook een populair wetenschappelijk programma.(wetenschap havermoutpap)
• Mijn vader mailde me zijn reactie op het zien van Kate Raworth en ik mailde hem, per omgaande, een oblique technique terug.
  
  (wat een oblique technique is, wordt via deze pagina (rechtsbovenaan) duidelijk) 

(let op: net als bij een boeket verse bloemen:  geen idee hoelang deze 'links' goed blijven op de de 'vaas' van het internet!)

Vloek en een zucht
Uit de conference van Youp van het Hek ( waarin hij Youp 2.0 hoopt te zijn) kwam een zinsnede naar voren die ik een dag eerder door Henk Oosterling had horen gebruiken. Bijna letterlijk hetzelfde en dus viel hij mij als synchroniciteit op:
" je hebt twee keuze in het leven, 'zelfmoord' en ' iets anders'"
(Grappige synchroniciteit die me nu opvalt..... in Youp's verhalen spelen twee (oude) Henkie's een prominente rol.. waarbij van een verwisseling rond 'doodgaan' sprake is... de 'rode' en de 'schele', maar de rode is niet rood van kleur, een van beiden heet  'de Wit' als ik het me goed herinner, de ander 'De Jong'.)

En.... de 'vraag van de kleine ijsbeer' in het lied van de jonge ijsbeer op een scheve ijsschots: "Waarom laat mijn lot jullie koud?"

Wetenschap havermoutpap
In dit programma werd een experiment belicht van menselijk gedrag.
Testpersonen werd gevraagd om bij een (snel) aangeboden reeks woorden-in-een-bepaalde kleur, de naam van de kleur te noemen. De uitdaging zat hem erin dat de woorden allemaal kleuraanduidingen waren, maar vaak niet de kleur benoemde waar het woord in werkelijkheid mee ingekleurd was.
Wat was gebleken?
Mensen die hier 'goed' in zijn, zich niet door 'woorden' op het verkeerde been laten zetten, maar de golflengte van het kleurenspectrum herkennen.. vertonen relationeel andere gedrag dan mensen die hier 'slecht' in zijn.

oblique technique
Ik mailde mijn vader de speelsuggestie: " Ontwerp je eigen ijsberg".
Een direct referentie aan mijn eigen blog post ' broetje m/v'


In zelf invoelen wat de reikwijdte was van die 'ijsberg', kwam ik tot de interessante ontdekking dat de 'vibe' rechtstreeks meetrilt op de 'twee keuzes'; die je in het leven hebt, maar dan dieper.... ver onder water van het bewustzijn.

Mijn oblique technique gaat dus niet over ' ontwerp je eigen fysieke zelfdoding'.
(Aardig wat mensen zijn met dat ontwerpspelletje trouwens wel met grote regelmaat bezig, in de verborgenheid van hun eigen innerlijke wereld.)

Het gaat ook niet over het geven van de vrije teugel aan je ' innerlijke criticus' die je eigen mooiste creaties en ideeën in luttele seconden kan afkraken, afzeiken en affakkelen.

Ik bedoel het op een esoterisch creatief niveau.
Filosofisch, zou je kunnen zeggen, theologisch.... maar dan ....praktisch!

En dat wordt de rest van dit blogstukje ineens een aardige 'havermout'-oefening in zichzelf.

De volgende woorden zijn soms exact in de 'begrips-resonantie ingekleurd' die ze beschrijven en soms ook helemaal niet!
Probeer eens mee te trillen met de werkelijke trilling, waar het woord echt in staat
(wat dus een aantal keren niets met de woorden die je leest te maken zal hebben)

"De schepper schiep niet alleen Titanics.. onverwoestbaar gedachte ontwerpen. Sterker nog, daar ontwierp de schepping er zelfs verrassend weinig van, naar het zich laat aanzien.

Maar we denken om de een of andere reden 'God' te zien ( of te zijn) als we met een werkelijk onverwoestbaar, onoverwinnelijk ontwerp voor een  'voertuig' aan komen zetten in de vorm van een (megalomane) gedachtenconstructie.

1 + 1 bij elkaar opgeteld ( / naast elkaar afgewogen) zou ik denken dat je veel dichter bij 'God' ( de schepping) voelt als je (ook) ijsbergen, gletsjers, stormen en tsunami's kunt ontwerpen.

'Vrede' vinden, kunnen scheppen, in jezelf, is 'God 1.0' kennen.
'Vreugde' kennen en kunnen scheppen in jezelf, is 'God 2.0' kennen.

Vrede is een vrij stabiele (dynamische) toestand.
Vreugde doet je 'smelten', 'overspoelen', ' in vuur en vlam staan'  en gooit je wereld ondersteboven.

Maar zonder God 1.0, heeft God 2.0 geen kans.
Andermans schepping (moedwillig) kapot maken ( Trump & Un 'spelen met vuur') is nogal schadelijk.

Maar als je snapt hoe je 'ijs' smeltend kan maken en wind waaiend..... dan voegt dat 'diepgang' aan je weten toe.

'We' als moderne mensen, hebben vrij weinig oog voor wat er zich tussen de 'menselijke constructies' zoal voordoet.
De ' natuur'? De ' meta-fysieke wereld'?

'We' gaan van 'menselijke schepping' naar ' menselijke schepping', het liefst in een menselijke schepping. Dan zou je vergeten/gemakkelijk over het hoofd  kunnen zien, dat er mogelijk toch meer is te beleven op deze planeet;  tussen de menselijke hemel en de menselijke aarde."

Ik besloot deze bespiegeling met een opvallende gedachte.. het antwoord aan de kleine ijsbeer?:

"In 1912 'won' een ijsberg het (nogal eenvoudig) van de 'engineers' van grote constructies.
Dat konden 'ze' natuurlijk niet op zich laten zitten en ze gingen aan de slag met de vraag hoe ze met hun talenten en beschikbare middelen die 'vijand' voor eens en voor altijd uit zouden kunnen schakelen.
Het antwoord werd in de decennia daarna uitgerold: klimaatverwarming."

Demonstreren: een-voudig en drie-voudig

Wie enige ervaring heeft in zelf muziek maken, zou kunnen weten dat er instrumenten zijn waarop je met verschillende grepen een orenschijnlijk zelfde toon of akkoord kunt maken.

Orenschijnlijk hetzelfde....soms toch met subtiele verschillen, die 'voordelen' bieden, ten opzichte van de 'standaard' (meest gangbare) oplossing:

• meer diepte in het stuk brengen
• gemakkelijker 'in de flow' te spelen zijn
• beter in een andere toonzetting passen
• bij een defect aan een onderdeel van het instrument, het instrument toch speelbaar laten zijn
• .....

Dat dat niet alleen zo is met muziek, maar ook met 'abstracte begrippen'.. daar gaat deze  'oblique technique'  in de (samen-)levings bewustzijns harmonieleer over.

------

Een middel waar we vaak naar grijpen in onssamenlevingsinstrumentarium is ' demonstreren'. 

In deze oefening wordt gedemonstreerd dat er tenminste twee, eenvoudig van elkaar te onderscheiden verschillende manieren zijn om dat stijlfiguur te doen resoneren.

De meest gangbare vorm, zoals we die in het publieke domein voor het voetlicht gebracht zien worden is via de een-voudige-(in-)greep: 

• protesteren.

Er is echter ook een drie-voudige-(in-)greep:

• pro - test - eren

'proef' nu eens de beide resonanties:

• laat de een-voudige toon-greep heel langzaam door je weten resoneren om te 'horen/voelen/ervaren' wat haar kwaliteiten en kenmerken zijn.
• laat dan de drie-voudige harmonie-greep heel rustig door je weten resoneren om te 'horen/voelen/ervaren' wat daar de afzonderlijke-en-in-samenhang gespeelde kwaliteiten en kenmerken van zijn.
  - wat betekent 'pro'?
  - wat betekent 'test'?
  - wat betekent 'eren'
  - hoe 'klinken' die drie samen ( met de 'rusten' tussen de delen gespeeld)?

Geef dan je eigen woorden aan de beide 'resonantie-'sensaties.
In welke situaties voel je aan dat de een-voudige greep zeer goed tot zijn recht komt?
In welke situaties voel je aan dat de drie-voudige greep zeer goed tot zijn recht komt?

Arrangement Willen/m Weten

Vandaag stel ik voor een arrangement uit  3 verhalen ‘ton-sur-ton’ te maken.

Alle verhalen lichten, net onder een andere kijkhoek, de gevaren aan van ‘binnen 1 bestaand systeem (te blijven) zoeken naar reële oplossingen voor reële vraagstukken’.

Twee ervan kwam ik gisteren tegen:

(De kans bestaat dat de eerste 2 hyperlinks net zo lang houdbaar blijken als bloemen in een vaas!)

• Achter de dijken, deel 8 (45 minuten)
  
• De kersttoespraak van Koning Willem-Alexander (10 minuten)
  
• De Ted Talk van Tim Harford (15 minuten)

Alle drie de ‘verhalen’ tonen de waarde aan van het ‘buiten het eigen denk-kringetje’ kunnen gaan, de stimulans die uitgaat van het toelaten van vreemde elementen’ in het weet-proces.

Geheel in lijn met ‘Luther's’ basisidee, zoals in ‘achter dijken’ aangehaald, geïnspireerd op ‘s konings bloemschikking nodig ik je vooral uit om zelf de bloemen in dit boeket verhalen te plukken, ‘schuin’ aan te snijden en in een of meerdere ‘typisch Hollandse’ vazen van je eigen weten te schikken.

Voor een beetje ‘ Tim Harford extra oplossend vermogen’ wijs ik je aan waar de ‘pokon achter de dijken' ligt, zodat je dat door je weten kunt mengen. De kans is groot dat je eigen antwoorden daarmee langer 'rechtop' blijven staan.

17"49' - 17"58'
(de 'buurvrouw' die van harte welkom is om te komen, wordt toch vakkundig buiten de deur gehouden omdat er  latijn wordt gesproken)
37"29' - 37"30
De wetenschappelijk buitenstaander (die 'wil weten') stelt een uiterst zinnige kernvraag en maakt een uiterst zinnige kernopmerking

Mij intrigeert de vraag wat er zou gebeuren als de 'campus van de wetenschap' het inzicht  uit de toegepaste psychologie wat Tim Harford aandraagt, zelf actief zou gaan benutten en ervoor kiest om mensen-zonder-positie-in-de-wetenschap zich geheel vrij  te laten bemoeien met het proces. (Door mee te kijken en vragen uit heel andere kijkhoeken te stellen.. die dan ook beantwoord worden...mogelijk zelfs..... met nieuwe antwoorden, buiten de kaders die de wetenschap stelt ...?)

Ik vond de kwaliteit van de vragen die de 'buurman', (de breed geïnteresseerde zoon-van-een-predikant, bekend als 'pop-professor'), die feilloos de vinger op een paar 'zere plekken' legde, nogal  wijzen in de richting dat Tim Harford's inzichten fier rechtop staan.....

Mocht er belangstelling zijn in het wetenschappelijke veld om met 'oblique techniques' eens wat meer actief te experimenteren, dan ben ik zeer bereid mijn rol als 'buurvrouw' te spelen.

matching the day/me

Een oblique technique speelsuggestie getiteld  'matching the day/me'.

Helemaal in 'the spirit' van de afgelopen paar blog posts, de tijd van het jaar en je liefste wensen en beste voornemens voor het nieuwe jaar.....

'Matches', (Engels woord)
 is een bundeltje van die dingen die je leven verlichten... fenomemen die, mits met voldoende  'koppie-koppie' gebruikt, meestal erg aanstekelijk werken.

• betekenis 1
  zelfstandig naamwoord:
  lucifers
  
• betekenis 2:
  werkwoord:
  passsen bij
  zelfstandig naaamwoord:
  datgene/diegene wat/die perfect bij iets/iemand past

Neem een vers doosje lucifers.
Maar er zelf een eigen  'etiket' voor, wat jou passend lijkt voor het doel waar het voor is.

Iedere avond, voordat je naar bed gaat, maak je een vlam met een van de lucifers.
Aan die vlam geef je met je intentie als brandstof alles mee wat je bewust en onbewust weet dat niet (meer) waar is in je leven.
Zo blijft, iedere dag, van jou, alleen de jouw (bewust en onbewust) hoogst bekende actuele waarheid over.

Doosje leeg?
Het is eenvoudiger, goedkoper en humaner om een nieuw doosjes lucifers te kopen en er daarvan eentje dagelijks af te fakkelen, met het doel je hoogste waarheid over jezelf altijd te kennen en hoog te houden, dan andere mensen in je omgeving een voor een te laten opbranden en ze dan na gebruik, als hun doosje met hun (ooit zo) aanstekelijke lach (e.d.) leeg is, weg te werpen......


(-:

Bewust ‘wat-dan-ook’ v.s. onbewust ‘wat dan ook’

Dit is een aardige 'oblique technique' oefening om uit te vinden welke p.r.-waarde en graad van begeerlijkheid  ‘bewust’ (samen-)leven in de werkelijkheid van jouw beleving heeft.

Vol deze zinnen naar eigen inzicht op de stippellijnen in:

Als iemand bewust mij ……….. (X); dan ervaar ik dat (over het algemeen) als ……..(Y)
Als iemand onbewust mij ……….(vul exact dezelfde X in);  dan ervaar ik dat (over het algemeen) als…….(Z)

Daarbij mag je echt alles geheel naar eigen inzicht invullen…. Y en Z kunnen gevoelens zijn, meningen, oordelen, een cijfer, een kleur, een tekening, een geluid, een lijfelijke uitbeelding.. wat je maar wilt, wat je maar verhelderend lijkt. De oefening eerlijk en met volle aandacht doen, aan de hand van concreet beleefde eigen voorbeelden, is wel een pre.
Niemand hoeft het te zien.

Herhaal die oefening een keer of 10 met andere setjes X-en die doorgaans als ‘van-grote-waarde/voedend’ worden beschouwd in een relatie.

Herhaal die oefening dan nog een keer of 10 met andere setjes X-en die doorgaans als ‘onprettig/ondermijnend’ worden beschouwd in een relatie.

Kijk dan eens naar de circa 20 setjes die je zelf hebt gemaakt en bekijk het patroon wat daaruit naar voren komt, over ‘bewuste’ acties versus ‘onbewuste’ acties.

Trek (bewust en/of onbewust, naar keuze ;-) ) je eigen conclusies.

De smaak hiervan te pakken gekregen?

Omgekeerd is ook informatief:

Als ik  iemand bewust ……….. (X); dan ervaar ik dat (over het algemeen) als ……..(Y)
Als ik iemand onbewust ……….(vul exact dezelfde X in);  dan ervaar ik dat( over het algemeen) als…….(Z)

Voor de echte dare-devils van de relationele ontwikkeling is er deze hot-and-spicy-variant waar je (eerlijke) feedback vraagt aan iemand op wie je bepaalde X-en met enige regelmaat loslaat.

Als ik jou bewust ……….. (X); dan ervaar jij dat (over het algemeen) als ……..(Y)
Als ik jou onbewust ……….(vul exact dezelfde X in);  dan ervaar jij dat( over het algemeen) als…….(Z)

(-: