Sage of Aquarius

Vandaag is een feestdag, waar ik aandacht aan wil besteden.

Op 3 mei 2012 omarmde ik voor het eerst in jaren, bewust en vurig gewenst, mijn eigen volledige potentieel als de mens die ik werkelijk ben.

Dat is een ‘elektrische ervaring’ van het type ‘ door de bliksem getroffen worden’.
Overspoeld door een golf van ‘liefde’, die onbeschrijflijk intens, licht en mooi is en met ‘niets’ te vergelijken.

Ik had toen geen volledig begrip van wat er gebeurde, maar wist wel meteen ‘ iets mooiers dan dit, bestaat niet’ en ..  ook ‘ ik heb hier, onbewust, jaren op gewacht’.
Geweten had ik ook al langer, ergens diep van binnen, dat ik op een dag een ‘sterk signaal’ zou krijgen. Een ‘calling’.

Op 3 mei 2012, tegen 23.00 uur kreeg ik van het Universum mijn  (spirituele) ‘wake up call’.

Deze week  (oblique techniques) is in mijn wereld aangewezen als ‘de week van de balans van het willen en kunnen’, de week van het ménselijk vermogensbeheer.

Vanmorgen kwam er bij het ochtendgloren, een fraai eerste cadeautje binnen. Een inzicht.

“Je willen niet kunnen” is vooral een ‘tijdelijk ongemak’

(Ik wil een ijsje, ik wil een snoepje, ik wil in de zon zitten  …vul de ‘ ik heb zin ‘an’ korte termijn wens maar in, waarvoor het je aan concrete praktisch haalbare mogelijkheden in het hier-en-nu ontbreekt.)

“ Je kunnen niet willen” dat is existentieel rampzalig

Volledig afstand doen (nemen) van (het beheer van) je eigen (positieve!) vermogen …. ?
Jouw eigen-waarde(n)-systemen overlaten aan mensen die jouw BESTE kunnen niet eens willen zien, laat staan aannemen en waarderen of (ongezien) beoordelen als ‘rampzalig’.. laat staan dat ze het volledige pakket waar je over beschikt in samenhang bekijken?

Je raadt het al… ik zou dat echt niemand aanraden.
(“Je kán niet zonder je kunnen”, is waar, in verschillende betekenissen, hoe je de klemtoon legt)
Je kan doorgaans vrij goed zonder de meeste dingen die op je ‘wil’-conto staan).

Ik raad dan ook stelselmatig iedereen aan om zijn eigen vermogenbeheer bewust ter hand te nemen… niet alleen de ‘willen-kant’, maar ook de ‘kunnen-kant’ van het eigen-waardensysteem heel erge goed ‘in de vingers’ te krijgen.
(= in bij het totale profiel bijpassende daden om te zetten)

Een van mijn grote-talentenfondsen, waarin mij duidelijk meer ‘vermogen’ door God gegeven is dan gemiddeld, is het Analyserend Vermogen, waar ik over kan beschikken.

Ik herinner me erg goed een gesprek, ergens rond 2005, met een ambtenaar van de gemeente met wie ik aan een (andere) klus samenwerkte.

Hij had me de dag ervoor gevraagd of ik zin en tijd had om voor hem een analyse van een zeer complexe (andere) situatie te maken, aan de hand van een (dik!)  ‘afgetikt’ beleidsstuk in de gemeenteraad.
Hij (zelf begiftigd met een groot vermogen op dat terrein), sloeg, zoals dat heet, stijl achterover, van iets wat ik vervolgens in een avondje thuis ‘effe’ in elkaar had geprutst.
Dat ik het al af had, hoe grondig de complexe situatie in kaart gebracht was en zelfs (ongevraagd… mijn eigen initiatief… ik had er gewoon lol in) al van een uitgewerkt plan van aanpak was voorzien, waarvan hij meteen inzag dat het zo kon werken.

“Waarom die je hier niet meer mee?” vroeg hij, “Dit is echt van een heel bijzondere hoge kwaliteit!”

Ik antwoordde buitengewoon ‘cool’ , schouderophalend
( gebruik makend van mijn analyserend vermogen van complexe situaties)
” Omdat echt helemaal niemand mijn beste en volledige bijdragen uit dat fonds wil hebben.”

Ik had doorgaans ‘stevig op mijn kop’ gekregen, als ik dergelijke bijdragen aan de samenleving leverde.
(“Waar bemoei jij je mee?”.. dat een ‘kind’, een vrouwelijk mens dit talent in beheer zou hebben kunnen krijgen was ( sociaal-cultureel gezien) ‘ Gods onmogelijk’ )

Tja….

Op 3 mei 2012, gaf ‘God’ ( ik gebruik doorgaans die term liever niet, want er bestaan veel te veel misverstanden over, maar nu dan,  voor de feestelijk gelegenheid dan toch) me een helder signaal:

“Jij hebt jouw unieke talentenpakket, met een erg groot fonds ‘ Analyserend Vermogen’  in beheer, voor een set hele goede redenen.
Geniet ervan, voor jezelf en voor anderen.
Gebruik het.. je zult ‘alles’ wat erin zit,  nodig hebben voor dit ‘cadeautje’.

Cadeautje:
Hier, heb je een hele erge complexe instabiele situatie: “de huidige deplorabele toestand van de dynamiek in de samenleving in de moderne mensenwereld”.

Zoek uit en los op.
(als projectleider.. via het aanboren van de talenten in de uitvoerings-top-talenten)

Veel plezier ermee!”

Ik had me geen mooier cadeau kunnen wensen.

En dus, omdat ik mijn volledige beschikbare potentieel hiervoor dagelijks inzet, heb ik er ook erg veel plezier mee.

Aan de situatie dat de meeste mensen kijken of ze water zien branden als ik met en grondige analyse met (uiterst simpel) plan van aanpak aankom en het plan en mij  door hun eigen mentale shredder halen…..is nog niet veel veranderd.

(Een van mijn Pro Deo voorgangers kon over water lopen, ik kan het doen branden.. ha, ha)

Toch doet me dat niet besluiten mijn allergrootste vermogen maar (weer) ongebruikt te laten.

Ik zou mijn eigen hervonden diepgevoelde plezier in het leven grondig vergallen, als ik dat deed.

Al kijk ik wel uit naar de dag dat de boogde deelprojectleiders voor de uitvoering van die uitgewerkte  plannen-van-aanpak het  ‘aanstekelijk’ vinden:

” Wow, brandend water… geniaal…..dat kon nog wel eens de oplossing  om iets met ‘stoom’ en ‘kokend’ water’ (snel dus), via samenwerking van ‘ de lagen’ wel voor elkaar te krijgen.”

met ‘stoom’  =  hun eigen unieke vuur-in-het-hart ziels-top-talent (die dun gezaaid zijn) en
‘kokend’ water’ = de ‘ meer gangbare talenten’ van een grotere groep mensen daar- ’onder’

Eerder deze week hoorde ik het nieuws (voor mij) dat in de jaren ’60 er winkels waren in Rotterdam, waar je heet water kon kopen.
Nu doet iedereen ‘ heet water maken’ zelf.
Zou dat er ook mee te maken hebben dat nogal wat mensen mijn ‘handel en wandel’ sinds 2012 maar vreemd vinden ;-) en doorgaans met koelte op mijn aanbod reageren (en afhaken) ?
De meeste mensen kunnen hun water immers ‘zelf’  (maar) ‘opwarmen’, tot maximaal 100 graden en doen niet zoveel met de ‘stoom’, maar drinken het op of baden er dan pas weer in als het wat is afgekoeld.

De toepassings-markt voor energetisch dynamisch zuiver ‘ brandend water’, in The Age of Aquarius, staat nog in de kinderschoenen, lijkt het wel.

Deze ‘stoomlocomotief’ met een voortrekkersrol in de kwaliteit van de samenleving, gebruik makend van de vele ‘sporen’ die er al lang liggen…..  is vandaag…. 6 jaar geworden!

‘Sage of Aquarius’

Gefeliciteerd!

(-:

de E-opsteker / (-: opsteker

Ik bied (naast bespiegelingen) altijd ook graag concrete, energetisch dynamisch volledig natuurlijke echt werkende simpele low/no-cost (voor jezelf en de samenle ving) alternatieven.

En dus rolde er uit mijn fabriekje vanmorgen een echt werkend prototype van de E-opsteker / C-: opsteker:

Waarschuwing: zeeeer aanstekelijk!

Het werd ingegeven doordat ik een mooi aansprekend meerstemmig voorbeeld van ‘blowing in de wind’ in koorzang bij de blog tekst van gisteren wilde voegen en…. die vond ik niet.

Ik vond eigenlijk alleen maar behoorlijk monotone, dorre veeeeeeel te lang slepende voorbeelden, waar maar erg weinig geur of smaak aan zat. ( bless them)

Tja…

Dus stapt ik vanmorgen maar even echt in mijn dirigentenrol ( om heel concrete aanwijzingen over ht arrangement te geven).
Ik maakte vanmorgen in mijn KOOR-productie-ruimte,  even een versie met mijn innerlijke koor uit het hiernamaals.

(He, 2 mei is… na 1 mei…. Die truc kan iedereen toepassen! Je hoeft niet per se eerst je stinkende best te doen om te bespoedigen dat je DOOD gaat…. om snel het resultaat van het ‘heerlijke hiernamaals’ te bereiken!)

Het is een hybride filter-product.
Volstrekt natuurlijk, bio-logisch dynamisch gegroeid, met als enig bekende bijwerking dat je er op hoog tempo  high van wordt en (enorm snel) totaal verslaafd aan kunt raken.
Dat komt…... ik zeg het er maar meteen expliciet bij… omdat het  ‘pure levensvreugde’in een enorm hoge dosis, supergeconcentreerd, bevat.

Een paar seconden jezelf blootstellen aan dit product is al bijna dodelijk ( grappig),.

Het werkt zelfs zo aanstekelijk, dat de kans groot is dat je het middel zelf ook gaat toepassen en je de hele rest van de dag onder invloed ervan blijft!

Het beste effect wordt bereikt door met de stokjes aan je beide handen, zelf echt heel regelmatig een af-tik geluid voort te brengen.

Dan kun je de ‘knip’ ook in je vingers houden.. want je hoeft dit product helemaal niet te kopen.
Je hebt (deze opsteker zelf al in handen!

Hoe verder je alle gaten in je hele lijf ‘open zet’,( ja, al je chakra’s en al je zintuigen)  hoe meer het ‘galmt’ en resoneert.. hoe beter en aanstekelijker het werkt…

Vooral de (D.)  'TRUMP' ((Eng).    aan het begin en eind) is (nobelprijswaardig!).. internationaal hilarisch grappig.

Maar wel 140 bpm he… ( beats per minute!)…..

• En wel in een majeur toonsoort he, je hart gaat sneller slaan van plezier, je humeur en menselijke potentie groeit.
• Niet in een mineure tooonsoort, je hart gaat sneller slaan van angst, je humeur wordt zuur en je menselijke potentie daalt.

Een stuk minder ‘Kermen’….( een flinke teug ‘Kermit’)

En uiteraard zijn er altijd ‘baasjes’ die vanaf het balkon toekijken naar wat jij presteert als je echt lekker in je vel zit en vinden dat ‘it sucks’.
Dat hoort bij de (Muppet-) show, zie het als ‘grappig’ en geef ze een (klein) rolletje in je show.

‘Waar sta ik nou eigenlijk in die hele tabaks en andere genotsmiddelenkwesties?”

Nou.. goed kijken….ik sta Pal (en Mal) voor je en ben toch niet tegen je!!!

Ook al kun je dat gevoel wel krijgen als je niet meer erg 'leuk' meedoet en maar weinig een voorbeeld neemt aan de begaafdere 'deelnemers' aan het koor.

(Dat krijg je zo, als dirigent van een koor ;-) )

blowing in the wind

Na een uitvoerig proces, waarover ik eerder blogde, las ik gisterenavond nog even ter ontspanning in een oud AD ( d.d. 23 februari 2018)

Op de voorpagina en pagina 3, berichtgeving over de stand van zaken in het ( al jarenlang slepende) anti-tabaks-proces.

De kern van het verhaal gaat over hebben van gaatjes in sigaretten (door all partijen onbetwist feit) en of dat fenomeen nu de maatschappij diepgaand ontwringt, al dan niet willens, al dan niet wetens en al dan niet legaal.

Ik vroeg mezelf na het lezen af of ik iets nuttigs zou kunnen bijdragen aan dat grote maatschappelijke proces.

Als ik zo'n vraag stel, krijg ik doorgaans binnen 24 uur antwoord.

De specialisten uit mijn 'innerlijke weten' team kwamen vanmiddag bij de lunch  (opgewekt meerstemmig) met deze suggestie aanzetten en ik vond de input kostelijk.

Genoot er met volle teugen van.

----

advocate Benedicte Ficq
juridisch directeur Rik Doejaaren  (BAT)
woordvoerder Abe Brandsma
longkankerpatiente Marie van Veen
longarts Wanda de Kanter
journalist Victor Schildkamp
de rechter die uitspraak deed
6 ex-verstokte rokers
42 van hun kinderen
een politicus
een oogarts
een psycholoog en een
spirituele guru

…komen elkaar tegen in de KOOR ruimte van het hiernamaals

Ze zijn erachter gekomen dat samen zingen, veel beter is voor ieders korte-en lange termijn gezondheid en welzijn dan met elkaar roken, elkaar met argumenten bestoken of bestrijden.

“Weten jij nog waarom het jullie echt járen heeft gekost voordat jullie gewoon als samenleving helemaal met het rookprocès konden stóppen?” vraagt een van de jongste kinderen aan de journalist.

Dan klinken er 3 ‘tikjes’.
Dirigent Dageraad verzoekt het koor:

OK mensen, once more with feeling now
‘Blowing in de wind’,
van Nobelprijswinnaar Bob Dylan,
meerstemmig in G majeur.

Vier tellen vooraf en nu allemaal samen,  uit volle borst….!

Ze wacht tot het stil is om af te tellen, maar uit de bas-sectie klinkt nog gegiechel.

“Gaatje in je hóofd hebben, en die maar de hele tijd dichtknijpen, dat is veel giftiger voor de kwaliteit van de samenleving dan wat dan ook!”
zegt de OOG-specialist met een knipoog tegen de psycholoog en de guru.

De pragmatische spirituele leraar wijst op ‘het bewijs’:

“Gelukkig hebben we de bordjes nu bewust verhangen. Het was… kosteloos , legaal, uiterst simpel, er hoefde niks weggemoffeld of gesjoemeld te worden.. kinderspel.”

R O O K – ruimte > K O O R ruimte

(-:

Nawoord van de dirigent

“Tja… ik heb mijn stokje in het hiernumaals maar even 3x afgetikt op 1 mei 2018…

As we nou ‘es….. met zijn allen de onderliggende oorzaak van ‘disharmonie’ ( de reden waarom mensen besluiten de pijn te verzachten en te gaan roken, drinken e.d.) voor eens voor altijd wegnemen?

Laten we gewoon eens een tijdje  (meerstemmig) een ‘toontje lager’ gaan zingen, in een toonsoort die we allemaal in ons natuurlijke gezonde bereik hebben liggen…!

Er is geen arena op de wereld waarin (voor of tegen, wat dan ook)  ‘véchten’ het vrij specifieke meerstemmige harmonieuze resultaat uit de natuurlijke toonsoort ‘ vrede’  oplevert!“

Ik schreef dit, nadat ik net via het nporadio2 journaal had vernomen dat de enigszins corpulente solo-zanger met de barse stem en de blonde lok, de  heer D. Trump , bekend van de korte en bondige ‘twitterstijl’ door een van de Koreaanse leiders genomineerd werd voor de Nobelprijs voor de Vrede. 

Ik voelde me meteen geïnspireerd tot een kleine solo voor de contra-alt partij op de tekst::

“Goh, nou de definitie van vrede moet wel flink zijn aangepast sinds Alfred Nobel prijzen uitloofde voor ‘kop-stukken’  die hun groot-symphonie werk uitvoeren in die (dacht ik.... vrij specifieke) toonsoort.”

Of zou de heer Moon (ook) wat gaatjes in zijn hoofd iets te ver dicht hebben zitten… ?

(-:

Kwaliteit van samenzang bevorderende tip:

doorvoel de diepere betekenis van blowing in the wind eens (echt.. bewust) .... totdat er een vuurtje in je hart ontbrandt, waarop je vanbinnen harmonieus meetrilt ..... dan weet je ook, dan heb je de juiste toonsoort  ( = 'vrede') te pakken, die.. dus .. eenvoudig binnen je bereik ligt.
Geen aansteker bij nodig ;-) 

Een beetje extra  'galmen' in plaats van ' walmen'.....

P.S. van de volgende dag:
De uitkomst van dit (proces), is de volgende dag 'openbaar' gemaakt (via youtube te horen) en op deze blog post na te lezen en horen.

Observeer... die 'uitspraak' is 'geheel woord-loos', rechtstreeks afkomstig van het allerhoogste 'hof' in dit Universum.
(Hof van Eden.. wordt het wel genoemd... of 'hemel op aarde'  ;-) )

donkere bakken en lichte bakens

Het blog stukje van gisteren was het ‘resultaat’ van de metafysische inhoudelijke ‘zuivering’ van de energiestromen die vrijkwamen in een  ‘familiehuis’-proces waar ik dit weekend actief bij betrokken was.

(Dat kwam tot stand door het via een soort wadi-systeem te laten lopen…. waarbij diverse ‘omzettingen’ via verschillende natuurlijke filtersystemen nodig waren om een energetisch dynamisch erg zwaar en ondoorzichtigs afval-poduct  , wat nogal wat gif-stoffen bevatte , met tussenstappen dus, weer zover te verhelderen dat het  veilig voor iedereen ‘drinkbaar’ is. Gezien de enorme hoeveelheid, was ik/het wadi-systeem daar wel even ‘zoet’ mee.)

In de filters van de zuiveringsinstallatie blijven nog wel eens ‘ schatten’ steken…. die niet zomaar weggespoeld moeten worden. Ook dit keer.

Een van de schatten is een inzicht in het proces, over het proces.

(Het verklaart ook waarom ik dit grote menselijke interacties residu  ‘bagger-en uitmestwerk’ zo ‘leuk’ vind om te doen, ook al investeer ik er echt bakken energie in. En nee, het is echt niet altijd ‘leuk’ als je tot aan je ellebogen (of dieper) middenin (andermans) ‘prut’ zit, om al die ‘vibes’ te absorberen en de natuurlijke duurzame verwerking ervan in gang te zetten.).

Het draait om een esoterisch principe, laat ik het hier het energetisch dynamisch ‘vuurtoren’ principe noemen.
Het is iets wat op zielsniveau gebeurt.

In het ‘licht’ kun je de vuurtoren van een gebied alleen zien als je er relatief dichtbij bent. Maar er is dan vaak zoveel ‘afleiding’ die de aandacht trekken, dat het gewoon ‘een van de constructies in de achtergrond in de gewone gang van de dagelijkse dag is’.
Bovendien.. als je er erg dichtbij bent…. weet je waar je bent, want.. je bent er.

Het is in het donker, dat de vuurtoren ‘ tot leven’ komt.
En, hoe donkerder het is….. hoe helderder zijn unieke call-sign te zien is, zelfs als je er helemaal niet dichtbij bent. Zelfs als het ‘een kleintje’ is.
Daar komt het ook tot zijn functionele recht….. een navigatiebaken zijn, voor hen die ‘even de weg naar hun bestemming kwijt zijn’.

Zolang… de stroom niet uitvalt.. de stoppen niet doorslaan….natuurlijk.

Er was iemand die de weg naar het hart van het familiehuis even volslagen kwijt was en een krachtig S.O.S. signaal uitzond dat de door haar zeer gewenste situatie ( weer ‘thuis’ zijn in haar eigen leven, in haar familie) zo snel mogelijk tot stand gebracht moest worden. 'Liever vandaag dan morgen')

Wat bijna niemand gezien heeft, is dat er drie vuurtorens in die snel invallende duisternis ‘aan’ gingen en op volle toeren, zo helder mogelijk ieder hun eigen call-sign gingen schijnen.
Hoe duisterder  de ‘nacht’ hoe helderder heldere lichten eruit springen.. en ik heb geen van die vuurtorens ooit eerder zo helder zien schijnen.

Mijn rol? De stroom op gang helpen houden.

Aan de ene kant dat er voldoende stroom ( en absorptievermogen) was voor het ‘duistere’ om er helemaal uit te komen.

Maar ook om de 3 vuurtorens te ‘voeden’, zodat ze het (met moeite.. want vol vermogen) vol konden houden.

Daar komt ‘pingpongen’ erg tot zijn recht, want daarmee ben ik in staat om vrij ontspannen de stroom in beweging te houden en ‘ genereer ik, rechtstreeks  uit de ‘mest’ meteen al verse aanvoer van de (extra!) benodigde  brandstof.

Ik stond daarbij lange tijd vrij dicht bij de kleinste vuurtoren van de drie.

Opvallend was, dat spontaan het onderwerp ‘ alles duister maken en dan alleen de bal, de lijnen op het veld en de batjes met reflecterende verf ‘licht’ maken.. dat is  ‘leuk’ op tafel kwam.
Door dat fenomeen  en wat je daar allemaal, ook creatief expressief mee kunt, bleek deze ‘kleine vuurtoren’ erg gefascineerd…. Hij vertelde over een dans-in-het-donker-met lichtjes-op-de-pakken die hij op internet had gezien.

Ik realiseerde me later ( gisteren, toen dat uit mijn filters in mijn bewustzijn terugkwam) dat ik daarbij zijn eigen unieke call-sign van zijn ziel heel mooi uitgelicht heb mogen zien., dankzij.. het diepe donker van de dag ( en mijn positie op dat moment t.o.v. de ‘anderen’ in het proces).

Het is nog een ‘klein lampje’.. maar wel zijn unieke ziels call-sign!

Zo mooi, want op bewust niveau ( in het daglicht van de dagelijkse dag) is de duidelijkheid over zijn ontwikkelrichting,  zijn plaats in het grote geheel, niet zo ‘helder en duidelijk’. Er zijn wel aanwijzingen, uiteraard……maar het hele ‘patroon’ in samenhang, volledig gezien…. en bewust waargenomen…..???

• Hij hielp  mij ( en het hele proces om ‘licht in de duisternis’ en ‘verlichting van een uiterst pijnlijke en turbulente situatie te krijgen’ op dat moment enorm, om voldoende energie voor ‘7’ ( ach, maak daar maar een dikke vette ‘turbo’-kracht 10 van) te kunnen genereren en naar het metafysiche familie-huis te distribueren.
• Kan ik hem ( en zijn gemeenschap, nu en in de toekomst)  in zijn (persoonlijke en ziels-) ontwikkeling op dit punt helpen door zijn unieke call-sign ‘eruit  te lichten’?

Ik realiseerde me ook dat het het weekend van de volle maan was.
Energetisch dynamisch komen dingen dan ‘gezamenlijk ’ los, lichte dingen en donkere dingen.. er is ‘meer contrast’ en daardoor hun je ook ‘meer zien’…

Het is grappig. Ik wilde typen “dingen komen dan gemakkelijker los”
Maar wat ik onbewust typte….. is ook waar.

Waarvan ‘ acte’ ;-)

Het is een hele operatie geweest, maar ik hoop toch dat alle betrokkenen wel (weer vlug) blij kunnen zijn met hun gezamenlijke metafysische familiehuis op hun metafysisch gedeelde familiegronden en met hun respectieve unieke posities daarin.. ook al staan ze in de de dagelijkse dag niet ‘ super dicht bij elkaar’.
Het was… in dat licht gezien……een bijzondere dag.. ..en ik hoop dat de boel nu met een schone (lei) .. energetisch dynamische ‘fosse’….. aan alle kanten beter kan instromen en doorlopen.

Grappig is ook, dat de twee grote vuurtorens gisteren in 'action' waren gesprongen en een mooi kleine flexibel lampje wat niet snel om te stoten is, aan mij lieten zien wat ze voor de kleine vuurtoren hadden gekocht.
Het bewustzijn mag dan soms niet zo 'helder' zijn.. de signalen (van vuurtorens en andere bronnen van licht) zijn dat .... wel.

De ziel.. is een bron van licht ( vreugde).

(-:

uit de bezinkba(n)k van dit weekend

Dit weekend sprak ik een Nederlandse, voormalige bankmedewerkster.

Zij had bij die bank gewerkt, in de tijd dat er nog heel veel geldtransacties aan de balie plaatsvonden.
We hadden het even over het (personeels-) beleid van die bank.

Hoe groter de (mega miljoenen) winsten van die bank.. hoe groter de kans werd dat er ontslagen vielen!
In die jaren gingen er ondanks miljoenen jaarwinsten op (extra) geleverde bankdiensten, ieder jaar zo’n 2000 man/vrouw wegens ‘reorganisatie’  ‘uit’.

Dat is op zijn minst opvallend ‘beloningsbeleid’ voor je personeel te noemen.
Ook het omgan-met-de-klant-beleid, was hoogst opmerkelijk.

(Mijn ouders zaten bij die bank en ik kreeg met grote regelmaat als kind aan de keukentafel verslag van wat mijn moeder die dag nou weer te verduren had gehad om toegang tot haar eigen geld te kunnen krijgen.)

De aanpak van het klantcontact was zo ‘commercieel pro-actief’ en ‘persoonlijk gericht’ dat het nogal dicht tegen ‘ongewenste intimiteiten’ aan lag).

Uit de rest van de interacties van dit weekend, ( mijn 'bezinkbak') kwam een fraaie analogie tevoorschijn rond het thema van de oblique technique van deze week… de balans tussen willen enkunnen.

Hij is ontleent is aan de dagelijkse moderne praktijk van het bankwezen… het selluf-doen internetbankieren.

Neem een vrij gangbaar ‘persoonlijk banksysteem’ :

·         een betaalrekening ( of zelfs meerdere)

·         een spaarrekening ( of meerdere)

·         met de mogelijkheid tot uitbreiding: een beleggingsrekening

De betaalrekening levert ‘geen’ rendement.
De spaarrekening heeft een gering, maar bekend rendement ( wat wel regelmatig aangepast wordt), waarbij het risico om je inleg te verliezen die ( bij een gezonde bank)  ‘nihil’ is.
De beleggingsrekening levert een volstrekt onbekend rendement en er is het risico om zelfs fors ‘terug te boeren’ op je inleg.

Doorgaans wordt aanbevolen om niet te gaan beleggen met geld wat je voor je routinematige ‘ vaste lasten’ nodig hebt en om een buffertje (appeltje voor de dorst)  op een spaarrekening apart te houden om zelf eenvoudig financiële tegenwind mee op te kunnen vangen.

Je kan ‘automatisch sparen of beleggen’ ( iedere maand gaat er vanzelf wat van je inkomsten naar die andersoortige rekeningen) of handmatig af en toe wat van de betaalrekening naar een ander deel van je banksysteem overmaken.

Vervolgens, kun je dan, als je het wilt aanspreken, waar dan ook voor, weer handmatig een terugboeking doen, zodat je het geld beschikbaar hebt.
Over het algemeen moet ‘uitgeven’  van de regels van het banksysteem, via  de betaalrekening lopen.

Ter info.. voor wie het niet weet.. dat geld ‘staat’ natuurlijk niet ‘op jouw rekening’ te ‘staan’ wachten op jouw bevallige verschijning!!!

Onder de motorkap van het bankwezen, rouleert een erg groot percentage van al het ingelegde geld, zodat … de gemeenschapsontwikkeling erover kan beschikken, waar het op dat moment nodig is, om investeringen te kunnen doen.
De bank neemt daar (al dan niet wijze) beslissingen over, waar dat geld op dat moment tot nut van het algemene gemaakt kan worden en onder welke ‘ condities’.
Of het ‘grootste nut’ voor de ontwikkelingen gemeenschap dan in wapen- en giffabrieken gevonden wordt of in duurzame landbouwontwikelingen…. tja… dat is dan aan de beslissers in die gemeenschap.
Maar dat is dan weer een ander boeiend onderwerp…

Mooi, dat ter introductie/herinnering.

Nu naar de balansen van de rekeningen in je  innerlijke metafysische waardensystemen als mens: willen en kunnen.

En dat dit mechanisme echt zo werkt, werd prachtig dit weekend een paar keer geïllustreerd door een 11 jarige jonge ‘investeerder in zijn eigen toekomst en die van de gemeenschap’.

Hij ‘wilde’ verschillende dingen (echt!) niet op het moment dat het aangeboden werd.
Maar toen bleek dat hij aan een crowd-funding actie mee kon doen, schraapte hij heel vlug wat talenten uit zijn ‘kunnen’ bij elkaar en bleek het…. reuze interessant en…. meteen toepasbaar.

Gedachtenexperiment:
Zie ‘willen’ eens als je metafysische betaalrekening.

Je wil (uiteraard) een heleboel.

Vaste lasten en langlopend contracten (automatisch)

Veel van wat je ‘wil’ wordt automatisch ‘afgeboekt’.
( de woonlasten van je lijf: ademhaling, ‘gas en licht’, afvalverwerking)
Je vaste persoonlijke voorkeurs-routines, zijn de energie-investeringen die op bepaalde tijden verricht zonder de  ‘besteding’  bewust te doen. 

Vrije bestedingsruimte
Dan is er (meestal) nog wel ruimte voor ‘energetisch zak-‘geld’’…. de vrije bestedingsruimte op de betaalrekening van je ‘willen’.

‘positief’ staan

Als je ervan houdt om ‘meteen’ te kunnen doen wat je ‘wilt’, is het handig om te weten dat er voldoende ‘saldo’ in de vrije ruimte in die wils-kant van je waardensysteem zit, zodat je er ook meteen bij kunt.

Soms moet je dan eerst even het saldo raadplegen, voordat je de beslissing kunt nemen of je op een aanbod in zal gaan, met een eigen energie-investering ( jouw tijd/aandacht eraan ‘spendeert’).
Vooral als je niet houdt van het signaal ‘uw energetisch dynamisch saldo, inclusief extra bestedingsruimte, is nu ….. “totaal uitgeput”

Soms is er even geen  ‘vrij te besteden’ ruimte.

Volwassen is het (van de samenleving) toegestaan om vrij ver en vrij lang in de ‘min’ te staan…energie in iets te investeren waarvoor de wil ontoereikend is…..energetisch dynamisch  ‘negatief’ te staan.

Is het je wel eens opgevallen dat kinderen maar heel kort en relatief maar een heel klein beetje energetisch dynamisch in de min kunnen staan?
Kindertransacties worden ‘beschermd’ door de Universele Metafysische Bank van het Leven.

Maar er is meer in het Universele menselijke waardensysteem dan de buitengewoon boeiende kant van ‘willen’ alleen en de rol van de ‘vrije wil’ daarin.

Je bent op deze aardbol gekomen met tenminste 1 spaarrekening.. het ‘kunnen’.

Daarop hebben je metafysische ouders  al bij de conceptie een flinke duit in het zakje gedaan en daarop staan je ‘talenten’ ( oude muntsoort) op een of meerdere bijpassende ‘rekeningen’.

Over sommige van die tegoeden op je junior-spaarrekeningen kun je al jong beschikken.
Maar de ‘rijkdom’ op andere spaarrekeningen ontdek je pas dat ze bestaan als je op een bepaalde  leeftijd gekomen bent.

Die talententegoeden hebben wel op de achtergrond steeds ‘interest’ verzameld ( onbewust je interesse gehad, die langzamerhand in waarde voor je is toegenomen).
Maar pas tegen de tijd dat je ‘oud’ genoeg, ‘bewust genoeg’ bent, kun jij er ook zelf, langs de weg van de ‘ vrije wil’  daadwerkelijk over beschikken.
(Niets staat je in de weg om er dan ook zelf ‘automaten’ mee te doen, als je dat prettig vindt)

Wat wel handig is, is dat je vroegtijdig leert hoe je talentenrekening kunt raadplegen en  daadwerkelijk kunt aanspreken… .
Hoe je de benodigde tijd en energie (gevat in een portie uit -interest-opgebouwd  ‘weten’)  kunt ‘overhevelen’ van  ‘kunnen’, naar ‘willen’ ( en dan naar ‘spenderen’ = echt doen)
(Via het zelf invullen van een oprechte, authentieke intentieverklaring, in je MIND.)
Alle ‘spenderingen’ verlopen…… via jouw eigen ‘vrije wil’!

Maar ja…. ‘effe wachten’….. en je talenten (nog) ongebruikt laten staan.. dat kán en mág natuurlijk ook.

Op de achtergrond van dit ‘Universele banksysteem’ staan je talenten ook niet te ‘wachten’ op jouw individuele bevallige verschijning! Bankmedewerkers van het Universum benutten jouw talenten voor de samenleving in lijn met de overeengekomen samenlevingspolicy, zelfs als jij daar bewust geen weet van hebt of er er zo je vraagtekens bij zet.

Dit is de verbeelding van  energetisch dynamisch menselijk interactieverkeer in het ultrakort….
(Echt waar…!!)

Nu dan nog een paar praktische energetisch dynamische zelf-bankiers tips.

Tip 1:

Een hele handige manier om ‘meer energetisch dynamisch’ te besteden te hebben, is alle ‘automaten’ eens onder de loep nemen en diegene (actief met een intentieverklaring) stop te zetten, waarvan je al lang vergeten was dat je ze ooit bent aangegaan, maar waar je niks nuttigs (meer) mee doet.

Je zal er versteld van staan hoeveel automatische abonnementen je in je innerlijke wereld hebt lopen, die  je bakken energie kosten, terwijl je met de informatie of services niks (meer) doet!
De ‘oppasservice van je ouders’ of ‘leraren’ die je volautomatisch (luid) waarschuwt  (en volautomatisch op de ‘rem’ trapt!!) als je iets aandacht geeft wat buiten hun regelgeving en hun ‘boekje’ gaat , is.. tegen de tijd dat je zelfstandig woont, een fraai voorbeeld van een metafysische informatieservice die je echt beter kunt opzeggen.
Het is veel ‘goedkoper’ en wederzijds bevredigender om hun advies-op-maat te vragen en ‘per stuk’ handmatig ‘ af te rekenen. En ‘ze’ zeker geen controle over je remsystemen meer te geven, tegen de tijd dat je vrij zeker weet dat je niet meer in zeven sloten tegelijk loopt.

Tip 2:

Check (dus) niet alleen de huidige stand van je meteen beschikbare  ‘willen’ in je waardensysteem
 (‘ wah kóst dah allemaal wel nieh….enne.. dah hebbik dus nieh… dus dah willik nieh’),
om je bestedingen en investeringsbeleid van wat dan ook op te baseren, maar ook  (juist) de inhoud van je’kunnen’!

Het grote mirakel van dat je eigenlijk altijd meer kunt dan je dacht te kunnen

Het aardige van de geboorten-talentenspaarrekening is dat het gevoed wordt vanuit een trust-fund, waar jij,  ( en ieder ander lid van de homo sapiens familie) helemaal niets voor hoeft te doen!

De god-gegeven-basisinleg.. ( je ‘aanleg’, het menselijke ‘basiskapitaal’ )  wordt door metafysische ‘flow’ specialisten ‘belegd’ en je kunt aan dat ‘stuwmeer’ tijdens je fysiek leven nooit aankomen.
Goed nieuws…. dat raakt (dus) nooit op!

Maar, uit dat trust-fund, krijg je wel regulier ‘interest’ op je talentenrekening gestort!

Je kan dus risicoloos die interest besteden!
Je ‘kunnen’ is nooit permanent ‘op’!

Volg (dus) gewoon eens wat vaker je interesse!

Want zodra er interesse ‘gewekt’ is, op een van je talentenrekeningen waar je je ook, al is het maar half, bewust van bent, dan kun je er dus bij om in je eigen ontwikkeling ( en dat van je gemeenschap) te investeren.

Dat zijn hoogrendements-investeringen waar je hele speciale energetisch dynamische  ‘bonuspunten’ van krijgt, via een soort metafysisch airmiles systeem: ‘ pure levensvreugde’ Waar voor ieder bewustzijnsniveau ‘ wat wils’ te vinden is om zelf van te genieten of.. weg te geven als cadeau.

Tip 3:

Kies eens wat vaker voor crowd-funding

En ja.. voor die samenlevingsontwikkeling is nogal eens crowd-funding nodig…..
Iemand zet zijn eigen talenten uit het organisatie-talenten-fonds in, de ander uit zijn eigen  uitvoering-talentenfonds… en zo investeer je samen in iets moois, wat ieder voor zich niet alleen had kunnen realiseren.
( Want, niet iedereen heeft dezelfde tegoeden of hetzelfde talentenpakket.)

Tip 4:

Overweeg ook eens wat ‘carrière’ te maken in het metafysische sapiens-imperium.. hogerop te komen …. in bewustzijn)

De sapiens-familie (waar je toe behoort, als lid van de homo sapiens familie) is ‘zo groot en invloedrijk’ geworden op deze planeet door het toepassen/investeren van het familiekapitaal  in familiebedrijvigheid (= sociaal verband)… het ‘weten’ dus.
(Sapiens, betekent…weten)

De metafysische trust-fund beheerders houden actief een oogje op hoe het familiekapitaal door de familieleden beheerd en besteedt wordt!
En steunen de actieve familieleden die (steeds bewuster) de ‘interest’ op hun talentenrekening inzetten voor duurzame, maatschappelijk verantwoorde (nieuwe) ondernemingen.
Mensen voor wie de ‘sport’ op de maatschappelijk ladder, gemeten in de hoogte van individueel geldelijk ‘gewin’  of ‘ status’ niet per se de meest aantrekkelijk sport is is om (alleen, of in teamverband) te beoefenen, maar die zelf en als samenleving hogerop op de sporten van bewustzijn willen komen en beried zijn daar (veel) voor te doen ( en te laten).

Omdat dat het doel is waar het hart ligt van de oprichters van het sapiens-trust-fund, stelt het  aan gemotiveerde toptalenten die (daadwerkelijk, blijkend uit hun werkelijke energiebestedingen)  ‘hogerop’ willen komen in de bewustzijnvergroting van zichzelf en van de familie, extra faciliteiten beschikbaar, altijd passend bij het profiel van hun talentenportefeuille, passend bij hun niveau. Interesante traineeships, managen van complexe projecten…..

Tip 5:

Last but surely not least: Spreek je menselijke waarden-bewustzijn aan.

Zelfs als je helemaal niks met ‘bewustzijn’ hebt en alleen maar zo goed mogelijk de eindstreep van dit leven wil halen, zonder al te veel sociaal-mentale-emotionele wonden en gezondheids kleerscheuren erin op te lopen.

Houd ( in godsnaam) op ‘het leven’ te zien als alleen maar te beschouwen en beoordelen via wat er op het deelaspect van de monetaire betaalrekening gebeurt.

De dag dat je tenminste stopt met het uitdrukken van alles wat je ziet in kosten (in geld), is de dag waarop je jezelf (en alle anderen in je omgeving) echt een enorm grote dienst bewijst om dit leven een heel stuk aangenamer voor alle betrokkenen  te laten verlopen.

Een veel, maar dan ook veels te strak afgesteld kosten-en schaarstebewustzijn is DE meest giftige stof die er in de menselijk interactie dynamiek te vinden is. Letterlijk  ‘dodelijk’!
Je vergiftigd jezelf ermee,  je verziekt er de sfeer mee, de leefbaarheid op de planeet, je eigen levensgeluk en ‘(mede-) menselijkheid’  verschrompelt waar je bijstaat.

Dat je daarvoor op dit moment geen batig saldo hebt op je ‘vrije wil’ zegt (dus, is de strekking van dit stukje)  echt.. helemaal NIETS ……(niets nuttigs in ieder geval, welke maatstaven van ‘waarde’ je daar dan ook op loslaat).

Dan nog twee losse flodders uit mijn bespiegelingspraktijk op hoe er met de metafyische kanten van het mens zijn nogal eens wordt omgegaan, met weinig bevredigende resultaten:

1. Je talentenrekening volstrekt ongebruikt laten, daar wordt je.. een heel erg ongelukkig mens van.
2. De  ‘verkrijgkracht’ van de vrije wil (alleen!) wordt (zelfs in de zogenaamde  ‘spirituele kringen’!): echt hogelijk overschat! ( ….. of volstrekt contra-productief begrepen)

Dat ik ‘gelijk’ heb hierin, en ‘ diepgaand verstand van dergelijke energetisch dynamische zaken’ kun je, inderdaad…. aan het huidige saldo op mijn fysieke bankrekening niet zien, noch aan het fysieke voertuig wat ik bezit om me mee te verplaatsen.
Maar je zou de uitdraai van de transacties op mijn metafysische airmiles-omzet-account eens moeten zien!

Informatie die trouwens publiekelijk beschikbaar is!
Vraag gewoon om heldere inzage/ inzicht in mijn metafysische kredietwaardige status.
Als fondsbeheerder van een interessante Universele Bankdienst, is dat publiekelijk beschikbare informatie voor iedereen!

Ik ben ‘ accountmanager’ op de afdeling crowd-funding voor de ondersteuning van de ontwikkeling van super (eigen wijze) top-talenten in de samenleving. Ik breng concrete voorstellen aan op hun bewustzijnsniveaus, passend bij de actuele inhoud hun specifieke talentenportefeuilles en bestedingsruimteprofielen op hun ‘willen’.

O ja… de informatie staat wel geschreven in een taal die je leert 'spreken en verstaan' op een bepaald niveau in je bewustzijnontwikkeling, trouwens…. in ‘ spirit’ …..een woordloze resonantietaal …

(-:

snoepje van een oblique technique bij de Action

De staat van bereidheid

De oblique technique van deze week is een ‘snoepje’, maar wel een waar je wat langer op moet sabbelen om de (ontwikkel-)waarde ervan echt te proeven!

Het is ook een energetisch dynamisch erg veelzijdig snoepje: multidimensionaal, multi-action en ‘cyclisch’.

Gisteren ging ik samen met vriendin S. op shopping-expeditie, hier in Noord-Frankrijk.
Nadat we de basis-boodschappen hadden gedaan bij een van onze van origine Duitse super (markt-) vrienden, gingen we (voornamelijk) wat lekkers te snoepen halen, bij onze van origine Nederlandse  super-vriendin … Action.

Er waren meer mensen op dat idee gekomen.
Zoveel zelfs, dat er twee kassa’s opengesteld waren.
Uiteraard kozen we voor de kortste rij.

Er komt een dag, neem ik me al mijn hele winkelende leven voor, dat ik standaard de langste rij kies die ik vinden kan…
Want de verwachting dat de kortste rij ook de snelste weg naar de uitgang is, wordt echt zo zelden waargemaakt, dat er vast een of andere gouden Universele regel aan het patroon ten grondslag moet liggen.
Een regel die (kennelijk) vrij hardnekkig maar niet tot mij wil doordringen.

Nogal eens kom ik uit op de invalshoek:
Winkels zijn een compleet te vermijden uitvinding.
Maar tegen de tijd dat er toch voorraden aangevuld moeten worden, probeer ik me aan de regel te houden:
” Ga nooit winkelen als het zo druk is dat er redelijkerwijs wel meer dan een kassa open moet.”

(Voordeel van die regel volgen is, dat ik vanzelf in de langste rij terecht komt ;-) )

Die regel had ik zelf geschonden door voor te stellen om na 2 uur te gaan.
(Basisfout, tussen 12.30 en 14.00 is, in Frankrijk in ieder geval, het juiste tijdvak…..maar het levert wel een mooi blogstukje en een ‘snoepje’ van een verse oblqiue technique uit de live-stream op).

Toen mijn vriendin gevraagd werd om 14 Euro af te rekenen, ontstond er consternatie.
Ik had dat eerst niet zo door; ik ben meestal nogal ‘zoned-out’ in een rij bij de kassa, tot het punt dat ik zelf aan de beurt ben.

(‘rustig blijven wachten totdat ik ‘aan de beurt ben’ ’ is nogal  ‘niet mijn ding’.
Dus mijn lijf staat wel relatief stationair te draaien, maar mijn geest is ‘buiten’ aan het spelen en komt pas terug als er geestelijke ‘actie’ nodig  is.)

Ik had dus niet gevolgd wat er aan de hand was.
Ik zag alleen de lichaamstaal.
Een duidelijk weigerachtige caissière die haar schouders optrok in een ‘ ik kan het ook niet helpen gebaar’ en mijn vriendin die haar portemonnee open hield, waar een briefje van 50 in te zien was en met mij oogcontact maakte waar een soort ‘ kun jij me hieruit helpen’ uit  sprak.

Mijn interpretatie van de woordloze communicatie was op dat moment…. :
”Oh, de caissière weet waarschijnlijk dat ze niet de middelen in haar kassala heeft om terug te geven van 50 Euro en mijn vriendin heeft niet kleiner.”

Dus ik keek, (heel behulpzaam, ha, ha) in mijn portemonnee, telde op wat ik zelf af zou moeten rekenen en wuifde vervolgens vrolijk met een 20 Euro biljet die ik wel kon inzetten om de boel soepel te laten verlopen.

Drie mensen gaven me het non-verbale signaal dat ik ‘even boven mijn hoofd moest kijken’.
Ik deed dat en zag een prachtige driehoekige vreemd geslepen  spiegel hangen, waar ik …. niks in zag.

In de woordenstroom die volgde kwam het woord ‘ carte bancaire’ nogal veel voor.

Was ik in staat om met een carte bancaire te betalen?
Zuiver theoretisch, zou ik dat op dat moment geweest kunnen zijn.
Met de staat van mijn ‘kunnen’ was, vermoedelijk weinig mis.

Maar praktisch gezien was mijn bereidheid om dat te doen ‘ nihil’, om een zo’n veelheid aan merendeel onbewuste redenen… dat de theoretisch mogelijkheid wel heel ver naar de achtergrond van mijn bewustzijn was verdwenen.
Het saldo op mijn  ‘willen’- rekening, wist ik,  was duidelijk ontoereikend.

(Waar geen wil is, is geen weg.. nou ja.. moet een andere weg gevolgd worden….)

En dus werden we beiden de ‘risee’ van de twee lange rijen.

Want zij moest oversteken ( en mocht opeens ‘voor’ een heleboel mensen) en ik moest mijn spulletjes weer van de band halen en achter 5 of 6 mensen met goed volle mandjes en wagentjes ( inclusief een veel te levendig kind naar de zin van de moeder)  aansluiten.

Pas toen ik in die positie, weer een stuk verder naar achteren in de winkel,  stond en het geheel eens goed bekeek,  (ik had er immers weer zeeën van tijd voor) ontdekte ik het (nogal grote) bord boven die eerst bezochte kassa: alleen voor betalen met bankpassen.
(O.....dat was wat er 'boven mijn hoofd hing'!)

Tegen de tijd dat ik aan de beurt was en geld en een bonnetje terug zou moeten krijgen, deed de kassa ‘moeilijk’. De caissière begon verwoed op allerlei knoppen te drukken, maar.. geen sjoege.
Toch was ze inventiever dan op grond van haar Franse caissière zijn, kon worden vermoed, want… ze ging vrijr ustig lezen wat de computer aangaf.

Kennelijk had ze per ongeluk op ‘ btw-bon’ gedrukt en de machine wachtte nu (onwillig het gevraagde ‘gewoon’ te leveren) op input van een specifieke soort, namelijk.. de naam van de klant.

Daar gebeurde iets grappigs. Zij legde dat alles aan mij uit, maar koos ervoor mij niet lastig te vallen met me mijn naam te vragen. Ze gaf aan dat ze zomaar iets zou invullen en ik daar verder geen acht op moest slaan.
Ik grapte dat ze als naam wel ‘Diable’ in kon vullen, maar ze trok haar eigen goddelijke plan.
Vervolgens, besloot ze, toen het ticket eruit kwam, dat ze eerst flink moest doorkrassen wat ze als naam had ingevuld, nogmaals herhalend dat ik er geen acht op moest slaan en dat de bon niet helemaal was zoals het hoorde.

He… zat ik daarmee?

Toen mijn vriendin en ik op sonore bromtoon ( ‘eindelijk buiten’) de gang van zaken later doornamen, zei ze dat zij wel ‘ carte bancaire’ op het bord had zien staan, maar niet het ‘uniquement’ wat eraan vooraf was gegaan.
Zij had dus gedacht…. O….kennelijk doet de andere kassa geen bankpassen.

(Ja, wij zijn beiden zo oud dat we de dagen goed kennen dat nog niet iedere kassa in iedere winkel die faciliteit had..en in Frankrijk zijn bankkaartloze kassa’s nog altijd wel te vinden).

We waren het er wel over eens dat het ‘toch belachelijk is’ dat je in een gewone retail-zaak niet ‘gewoon’ met contact geld kunt betalen ( aan iedere door levend personeel bediende kassa).

De shopping expeditie voerde ons nog verder. Daarbij kwamen we in contact met nog 2 of 3 vertegenwoordigers van het beroep van ‘caissière’.

Ik heb in de jaren 90 het vak zelf een half jaar 32 uur per week uitgeoefend ( in een tuincentrum) en me toen voorgenomen om altijd (oog-) contact te maken met een caissière.

Hoewel ik altijd een poging doe er een van-levend-mens-tot-levend-mens contact van te maken, met een (glim)lach en een kort vriendelijk praatje, is het nog niet zo eenvoudig.
Want als er een ‘uitgebluste’ mensencategorie bestaat, dan scoort  ‘de caissière die er al een paar uur dienst op heeft zitten en nog een paar uur ‘moet’’… wel heel erg hoog.
Ze zitten vaak met compleet nietsziende ogen, hun monotone, geestdodende ‘ding’ te doen.

Dat is, door alle betrokken partijen, gereduceerd tot ‘ spullen scannen en dan geldhandelingen verrichten’.
De klant vindt de kassa een ‘vreselijke horde’ om te nemen en trekt er een navenant gezicht bij. 
Je kunt dan  wel de spullen die je nodig hebt meenemen, maar dat betaalpunt,? Auw! Dat doet pijn! (in de portemonnee, het regerend waardensysteem….)

Weinig ‘veroordeelden’ glimlachen naar hun beul en maken nog even een geïnteresseerd praatje over de werkzaamheden, of wat er ook maar aan ‘grappigs’ voorvalt bij de transactie.

Maar hoe ‘fijn’ is het om een lopende-band-beul te zijn, die stukjes ‘afhakt’ van iedere persoon die bij zijn schavotje komt? Circa iedere 10 minuten weer een nieuwe persoon voor je neus die echt helemaal niet blij wordt van jouw werk, jouw bijdrage aan deze wereld?

Caissières….. ze  zijn (ternauwernood,vaak) in staat om kassa te draaien….. maar van harte bereid……???
O ja…. voor ‘het geld’…. zitten ze daar, in alle opzichten die je maar bedenken kunt.

‘Verse caissières’ herken je trouwens uit duizenden.
Ze lachen nog, gemeend. Hebben nog een twinkel in de ogen.
Vinden dat ze boffen met een leuke baan waarmee ze ‘met mensen werken’.
Caissières zijn net kropsla….. ze blijven ook niet zo heel erg lang vers, wanneer ze van hun worteltjes gesneden zijn.

Mensen staan vaak in hele lange rijen voor een superverse caissière ;-)

Ik blijf in winkels, als klant, zeker supergrote winkels ook niet zo heel erg lang ‘vers’.

Ik heb wel iets met  mensen ( je weet wel: die met vlees gevulde tweebenige gevallen van zo’n 37 graden celcius , waar ook een geest  speels  actief in is, die het geheel kruiding, geur, textuur en smaak geeft)….

en met  ‘proeven’ toegepast op de kwaliteit van de soort  in samenlevingsverband( ha, ha)

Maar ik zie vooral mensachtige (vrij lege) omhulsels  in die winkels (wandelende buffetten) rondschuiven, zowel aan de klantenkant als aan de personeelskant,  met weinig ‘ geestigs’ die er vooral heel erg ‘overgaar’ uitzien.

Ik weet… wie energetisch dynamisch ‘gaar’ is ( en dat was ik zeker wel na deze shopping-expeditie), heeft ‘quasiment’ nul bereidheid meer in kas. Weinig ‘bandbreedte’ over om heel verschillende dingen te accepteren, nieuwe, andere interacties aan te gaan en iets van (menselijke, bezielde) waarde terug te geven

En hoe ‘gaarder’ je bent, hoe meer signaalbordjes er verschijnen:
 ‘niet dit, niet dit, niet zus en niet zo.. niet ik, niet hier en niet nu’.

Vrij vertaald:
 “Alleen maar dingen waarbij ik niks terug hoef te geven, please !”

Want al was ik er (eventueel best wel) toe bereid, ik ben er niet op toegerust, niet toe in staat.
Hoe ‘natuurlijk’ het ook in theorie is dat ik wel kan aannemen wat jij me geeft en ik je van mijn middelen weer iets terug kan geven..
Hier is het nu  ‘ gooi maar in mijn pet’ only.. !
Ga met ‘ingewikkelde ‘especes’  waarbij ik moet opletten wat jij eigenlijk geeft en dan moet nagaan wat ik in mijn eigen waardensysteem heb en daar iets passend bij de transactie van terugeven’ in godsnaam in een andere rij staan.

Hmmm… tja…

Daar lopen we dan als menselijk soort.

We bulken werkelijk van de energetisch dynamische  ‘contanten’  op zak!!!
((menselijke) Talenten, genoemd… ook de naam van een vroegere geldeenheid trouwens) .
Maar de  waardensystemen die in de maatschappij  ‘open’ zijn om daar iets bijpassends mee te kunnen, zijn...... met een lantaarntje te zoeken!
En bij alle andere wordt je, zelfs al heb je 1 miljoen aan talenten op zak, (de universele energetisch dynamische ‘ liquid currency’)….gewoon weggestuurd?

We leven in een staat van bereidheid?!

Goh.. da’s nou nog eens een fraai multi-interpretabel begrip!

• Bereid zijn’ en ‘ in staat zijn’… als  de magische super-combinatie van van-harte-willen en van-harte-kunnen.
• Of zo 'gaar' (bereid vleesgerecht) zijn, dat er noch van willen noch van kunnen meer enige sprake is?

En dat dan…..

• Individueel
  ( zelf in staat zijn tot iets concreet aanpakken, of in een sociaal-mentaal-emotionele staat zijn)…
• Collectief
  (de staat, als in staatkundig: de organisatie van een politiek-economische eenheid van samenleven van individuen)

En waartoe ben jij dan, (daadwerkelijk dus he = action) in staat….. en.. bereid?

radio's en t.v.'s op de vrijmarkt

Vandaag koningsdag in Nederland.

Op de vrijmarkt van het leven, heb ik vanmorgen een prachtig samenspelinstrument op een virtueel kleedje in Nederland uitgespreid.

"Nieuw, door een specialist op maat gemaakt, nog niet eerder gebruikt."

Ik ben benieuwd of het een 'coup de coeur' is voor de getalenteerde spelers die er hun oog op laten vallen.

Voor dit kleedje rolde er ook nog iets uit mijn bovenkamer.

Het was een 'riedeltje' wat ik uit het prachtige samenspelinstrument kon toveren, 

(mijn aller-allermooiste 'versie' tot nu toe, met een superhoge resolutie),

kort voor het helemaal verpakt kon worden, voor de vrijmarkt. 

Veel mensen hebben wel van radiotherapie gehoord.

Dat is geen therapie waarbij je veel naar de radio moet luisteren.
Er word met radiogolven gewerkt die je met je oren niet  kunt horen
Die dringen diep in de vezels van je lichaam door, in clusters van cellen..
Ze worden geconcentreerd gericht op een hele specifieke plek, waar iets niet ‘volgens gezond plan’ aan de hand is, wat het gezond functioneren van het geheel belemmert.

Televisietherapie is een stuk minder bekend.
Dat is geen therapie waarbij je veel naar de televisie moet kijken.
Er wordt gewerkt met golven in het lichtspectrum die je met je ogen niet kunt zien.
Die 'heldere lichten' dringen diep in de vezels van je wezen, in je weten door, in clusters van ervaringen.
Ze worden geconcentreerd gericht op een hele specifieke plek, waar iets niet ‘volgens gezond plan’ groeit wat het gezond functioneren van het geheel belemmert.

Ik bouw nieuwe ver-zies* (van gezondheid & welzijn bevorderend samenspel ) ..
zeer (levens-) energiezuining, 

op maat van de leef/werkomgeving,

met (highly dynamic) breedbeeld, 

4D/5D (...)

met erg veel dieptewerking dus

(tele= ver, visie= zien)